การวิจัยนี้เป็นการศึกษาสมบัติทางพลศาสตร์ของขดคลื่น (spiral waves) ภายใต้ การควบคุมแบบป้อนกลับ (feedback control) ในปฏิกิริยาเบลูซอฟจาโบทินสกี (Belousov-Zhabotinsky reaction) ที่ไวแสง โดยเริ่มด้วยการตรวจสอบอิทธิพลของแสง ที่มีต่อตัวแปรของขดคลื่น หลังจากนั้นได้ทำการวิเคราห์การควบคุมแบบป้อนกลับ (feedback control) ทั้งแบบเฉพาะที่ (local) และแบบครอบคลุม (global) การควบคุมขดคลื่นแบบ เฉพาะที่ (local feedback) ทำได้โดยการฉายแสงเป็นช่วงสั้น ๆ (light pulse) ในขณะที่ คลื่นเคลื่อนที่ผ่านจุดที่เรียกว่าจุดวัด (measuring point) ที่กำหนดไว้ หรือรอด้วย ความหน่วงเวลา (time delay) คงที่ ค่าหนึ่ง การควบคุมแบบป้อนกลับนี้ทำให้มีการเลื่อน (drift) ของแกนของขดคลื่น (spiral wave core) เป็นวงโคจร (orbit) ที่เรียกว่า เรโซแนนซ์แอตแทรกเตอร์ (resonance attractor) ซึ่งมีรัศมีที่ต่างกันเป็นชุด ๆ การ เปลี่ยนค่าตัวแปรของการควบคุมแบบป้อนกลับส่งผลให้เกิดการข้าม (transition) ระหว่าง วงโคจร ดังนั้นจึงนำไปสู่การควบคุมการเลื่อน (drift) ของแกนของขดคลื่น (spiral wave core) แบบก้นหอย (snail-shaped) ซึ่งมีระยะระหว่างจุดวัด (measuring point) และแกนของขดคลื่น (spiral wave core) เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เป็นลำดับ เมื่อการหน่วงเวลา (time delay) ในวงจรการควบคุมแบบป้อนกลับมีค่ามากกว่าคาบ ของการหมุน ทำให้เสถียรภาพ (stability) ของเรโซแนนซ์แอตแทรกเตอร์ (resonance attractor) สูญเสียไป โดยเกิดการบิดเบี้ยว (deviation) ไปของวงโคจรรูปวงกลมเดิม ทฤษฎีซึ่งอธิบายพลศาสตร์ของขดคลื่นโดยการส่งแบบวนซ้ำอันดับสูงขึ้นไป (higher order iterative map) ชี้ให้เห็นว่า การสูญเสียเสถียรภาพของเรโซแนนท์แอตแทรกเตอร์ (resonance attractor) เป็นผลเนื่องมาจากไนมาร์กไบเฟอร์เคชัน (Neimark bifurcation) ของการส่งแบบ (map) การศึกษาการควบคุมป้อนกลับแบบครอบคลุม (global feedback) ซึ่งสัญญาณของการ ควบคุมนั้นคำนวณมาจากพื้นที่รูปวงกลมของปฏิกิริยาแสดงให้เห็นถึงการมีเสถียรภาพและการ ไร้เสถียรภาพของขดคลื่นรวมทั้งการมีแอตแทรกเตอร์ (attractor) ชนิดใหม่เกิดขึ้น ผลการทดลองที่สังเกตได้สามารถอธิบายได้ด้วยคำอธิบายทางคณิตศาสตร์ที่พัฒนาขึ้น