ความว้าเหว่มักเกิดร่วมกับความสูงอายุ และเป็นปัญหาที่รุนแรงในผู้สูงอายุ โดยเฉพาะ อย่างยิ่งผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชรา ซึ่งต้องประสบปัญหาการขาดสัมพันธภาพกับครอบครัว และการปรับตัวกับสิ่งแวดล้อมใหม่ โดยเฉพาะสัมพันธภาพกับเพื่อนใหม่ ซึ่งก่อให้เกิดความว้าเหว่ได้ ดังนั้นผู้วิจัยจึงได้นำแนวคิดทฤษฎีกิจกรรมของ McClelland มาเป็นแนวคิดหลักในการศึกษาวิจัย ครั้งนี้ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงผลของการจัดกิจกรรมกระบวนการกลุ่มต่อการลดความว้าเหว่ ของผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชรา การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง แบบกลุ่มเดียว วัดผลก่อน และหลังการทดลอง (One Group Pretest-Posttest Design) และวัดผลซ้ำหลังการทดลอง 1 เดือน ทำการศึกษาระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ถึงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุซึ่งเข้ารับบริการในสถานสงเคราะห์คนชราบ้านเขาบ่อแก้ว จังหวัด นครสวรรค์ โดยคัดเลือกตามเกณฑ์คุณสมบัติที่กำหนด จำนวน 38 ราย เข้าร่วมโปรแกรมกิจกรรม กระบวนการกลุ่มที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น ซึ่งประกอบด้วยการเล่นเกม การประชุมกลุ่ม และการแสดงบทบาท สมมติ เป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ครั้งละ 1-2 ชั่วโมง ความว้าเหว่ประเมินได้ จากการสัมภาษณ์แบบวัดความว้าเหว่ ซึ่งผู้วิจัยดัดแปลงจากแบบวัดความว้าเหว่ของมหาวิทยาลัย แคลิฟอร์เนีย (UCLA Loneliness Scale) มีค่าความเที่ยง 0.86 ข้อมูลที่ได้นำมาวิเคราะห์ด้วยสถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Paired t-test ผลการวิจัยพบว่า 1. ความว้าเหว่ของผู้สูงอายุหลังการทดลองน้อยกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value < 0.001) 2. ความว้าเหว่ของผู้สูงอายุหลังการทดลอง 1 เดือน น้อยกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (P-value < 0.001) 3. ความว้าเหว่ของผู้สูงอายุหลังการทดลองและหลังการทดลอง 1 เดือน แตกต่างกันอย่าง ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 4. การจัดกิจกรรมกระบวนการกลุ่ม ก่อให้เกิดปฏิสัมพันธ์ทางสังคมด้านบวก ซึ่งทำให้ผู้สูงอายุ เห็นคุณค่าของตนเอง มีสัมพันธภาพทางสังคม มีความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่ม มีการปรับตัวทาง สังคมที่เหมาะสม พึงพอใจในสัมพันธภาพ และพึงพอใจในสังคม จากผลการวิจัยครั้งนี้พบว่า กิจกรรมกระบวนการกลุ่ม สามารถลดความว้าเหว่ของผู้สูงอายุใน สถานสงเคราะห์คนชราบ้านเขาบ่อแก้ว จังหวัดนครสวรรค์ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value < 0.001) และก่อให้เกิดปฏิสัมพันธ์ทางสังคมด้านบวก ดังนั้นกิจกรรมกระบวนการกลุ่ม จึงสามารถนำมาประยุกต์ใช้ เพื่อลดความว้าเหว่ของผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชราได้ และควร ทำการศึกษาถึงผลของการจัดกิจกรรมกระบวนการกลุ่มต่อการลดความว้าเหว่ในผู้สูงอายุกลุ่ม อื่น ๆ ต่อไป