เนื่องจากตำรวจจราจรที่ปฏิบัติงานในเขตกรุงเทพมหานคร มีโอกาสเสี่ยงต่อการ เกิดภาวะเครียดได้ง่าย จากภาระงานที่รับผิดชอบ การสัมผัสกัลมลพิษจากไอเสียของรถยนต์ และการเผชิญกับสภาพการใช้อารมณ์ของผู้ใช้รถใช้ถนน การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์ เพื่อ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเครียด การสนับสนุนทางสังคม และปัจจัยส่วนบุคคล กับการ เผชิญความเครียดของตำรวจจราจร ในกรุงเทพมหานคร เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย กลุ่มตัวอย่าง เป็นตำรวจจราจรที่ปฏิบัติงานในเขตพื้นที่รอบในที่มีการจราจรหนาแน่น จำนวน 324 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณา และสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า ตำรวจจราจรส่วนใหญ่ประเมินตนเองว่าไม่เครียด ได้รับการ สนับสนุนทางสังคมจากครอบครัวในระดับสูง จากผู้บังคับบัญชาและจากเพื่อนฝูง-ผู้ร่วมงาน ในระดับปานกลาง และใช้การเผชิญความเครียดด้านการจัดการกับปัญหามากกว่าด้านการจัดการ กับอารมณ์ นอกจากนี้ พบว่า ความเครียดมีความสัมพันธ์ทางลบกับการเผชิญความเครียด ด้านการจัดการกับปัญหา และมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการเผชิญความเครียดด้านการจัดการ กับอารมณ์ ส่วนการสนับสนุนทางสังคม พบว่า การสนับสนุนทางสังคมจากผู้บังคับบัญชา จาก เพื่อนฝูง - ผู้ร่วมงานและจากครอบครัว มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการเผชิญความเครียด ด้านการจัดการปัญหา และมีเพียงการสนับสนุนทางสังคมจากเพื่อนฝูง - ผู้ร่วมงาน เท่านั้น ที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการเผชิญความเครียดด้านการจัดการกับอารมณ์ ปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า มีเพียงการศึกษาเท่านั้นที่มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการเผชิญความเครียดด้านการจัดการ กับปัญหา ส่วนสถานภาพสมรสและรายได้นั้น มีความสัมพันธ์ทางบวกกับการเผชิญความเครียด ด้านการจัดการกับอารมณ์ ผลจากการวิจัยครั้งนี้ มีข้อเสนอแนะว่า ควรส่งเสริมให้ตำรวจจราจรได้รับการ สนับสนุนทางสังคมมากขึ้น จัดกิจกรรมให้ตำรวจจราจรได้มีสัมพันธภาพที่ดีต่อกัน มีการพูดคุย แลกเปลี่ยนข่าวสารกัน รวมทั้งจัดเครื่องมือเครื่องใช้ จัดสรรงบประมาณ และอัตรากำลัง ให้เพียงพอในการปฏิบัติงาน เป็นต้น เพื่อช่วยส่งเสริมให้ตำรวจจราจรมีการเผลิญความเครียด ที่เหมาะสมมากขึ้น