อัตราการติดต่อของเชื้อ เอช ไอ วี, ผ่านทางผู้ฉีดสารเสพติดในประเทศไทยยังคงสูงอยู่ ตั้งแต่ พ.ศ.2531 อัตราการระบาดยังคงอยู่ที่ 30-40% ด้วยความสูงของอัตราเสี่ยงทั้งคงดำเนิน ไป การประมาณอัตราการเสี่ยงของผู้ฉีดสารเสพติดตั้งแต่ปี พ.ศ.2538-2541 ประมาณ 6.3 ต่อ 100 คนต่อปี จุดเริ่มต้นในปี พ.ศ.2531 เชื้อ เอช ไอ วี 1 ที่ติดต่อผ่านทางผู้ฉีดสารเสพยังคง เป็นสับทัยป์ บี แต่ปัจจุบันได้พบการระบาดจากสับทัยป์ อี เพิ่มขึ้น การศึกษาครั้งนี้เป็นการ ตรวจสอบหาทั้งปริมาณ, คุณภาพ และความสัมพันธ์ของ DNA และ RNA ในน้ำอสุจิและเลือด ของผู้ฉีดสารเสพติดที่ติดเชื้อเริ่มแรกจำนวน 46 คน จากการศึกษาสามารถตรวจสอบ DNA ของเชื้อ เอช ไอ วี 1 โดยวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่ โพลีเมอเรสขยายส่วนยีน ~igag~i ได้ 100% ในเลือด และ 78.3% ในน้ำอสุจิ และได้ใช้ วิธีเดียวกันขยายส่วนยีน ~ienv~i ได้ 52.8% ในน้ำอสุจิ ตรวจพบ RNA ของเชื้อเอช ไอ วี ได้ 100% ในน้ำอสุจิ โดยการหาลำดับเบสของส่วน V3 สามารถแยกสับทัยป์ได้ 21.7% เป็น สับทัยป์ บี (B) และ 78.3% เป็นสับทัยป์อี (E) และพบว่าไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างจำนวน เซลล์ CD(,4)(+) และปริมาณ RNA ทั้งในเลือดและน้ำอสุจิ ตรวจสอบหาปริมาณ DNA ด้วยวิธี competitive PCR พบว่าค่าเฉลี่ยในเลือดและในน้ำอสุจิ เท่ากับ 78.52((+,ฑ)86.29) (ตั้งแต่ 5.86-321.24) และ 17.81 ((+,ฑ)25.19) (ตั้งแต่ 2.11-89.13) ต่อ 10(5)เซลเม็ดเลือดขาว ตามลำดับและไม่พบความสัมพันธ์ระหว่าง ปริมาณ DNA ทั้งในเลือดและน้ำอสุจิ แต่พบว่าปริมาณ DNA ในเลือดสูงกว่าในน้ำอสุจิอย่างมีนัย สำคัญ ปริมาณ DNA ของเชื้อ เอช ไอ วี สับทัยป์ อี (E) ไม่สูงไปกว่าสับทัยป์ บี ทั้งในเลือด และในน้ำอสุจิ เมื่อเปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างปริมาณ DNA และ RNA ของเชื้อ เอช ไอ วี พบมีความสัมพันธ์กันทั้งในเลือดและน้ำอสุจิ การตรวจสอบปริมาณ RNA ของเชื้อ เอช ไอ วี ในน้ำอสุจิพบค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.92((+,ฑ)4.44) (ตั้งแต่ 2.48-5.27) log copies ต่อ มล. และปริมาณ RNA ของเชื้อ เอช ไอ วี สับทัยป์อี (E) พบค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.02((+,ฑ)4.49) และสับทัยป์ บี (B) พบค่าเฉลี่ยเท่ากับ 3.40((+,ฑ)3.46) log copies ต่อ มล. ปริมาณ RNA ของเชื้อ เอช ไอ วี สับทัยป์อี (E) ไม่สูงไปกว่าสับทัยป์ บี (B) ค่าแปรผันเฉลี่ยของยีน ~igag~i ภายในสับทัยป์อี (E) และ บี (B) ของกลุ่มฉีดสาร เสพติดเป็น 4.06% และ 2.72% ตามลำดับ ค่าแปรผันเฉลี่ยของยีน ~ienv~i ภายในสับทัยป์ อี (E) และ บี (B) ของกลุ่มเดียวกันเป็น 8.29% และ 16.25% ตามลำดับ เมื่อหาความแตกต่าง และวิวัฒนาการด้วยการสร้าง phylogenetic tree พบว่าในส่วนยีน ~igag~i มีความเกาะกลุ่ม ใกล้ชิดกันทั้งในเลือดและน้ำอสุจิภายในบุคคลเดียวกัน ส่วนของยีน env มีความเกาะกลุ่มกัน ภายในสับทัยป์เดียวกัน ลำดับกรดอะมิโนในส่วนยอดของ V3 พบว่าส่วนมากทั้งสับทัยป์ อี (E) และ บี (B) เป็นไกลซีน โปรลีน, ไกลซีน กลูตามีน (GPGQ) และลำดับกรดอะมิโนที่พบรองลงไปคือ ไกลซีน โปรลีน ไกลซีน อาจินีน (GPGR) ค่าแปรผันเฉลี่ยของยีน ~igag~i และยีน ~ienv~i ภายใน คู่ของเลือดและน้ำอสุจิของบุคคลเดียวกันมีค่าเท่ากับ 0.88% ((+,ฑ)0.54) และ 3.34% ((+,ฑ)3.85%) ตามลำดับ จากข้อมูลยีน ~ienv~i แสดงว่าเชื้อ เอช ไอ วี มีแหล่งกำเนิด ต่างกัน (มี compartment) ในขณะเดียวกันก็เปรียบเทียบลำดับเบสจากการหาโดยตรงกับการ โคลนนิ่งพบว่าไม่มีความแตกต่างกัน การศึกษานี้เป็นส่วนหนึ่งในการศึกษาการระบาดของเชื้อ เอช ไอ วี ในระดับโมเลกุลได้เป็นอย่างดีเพื่อนำไปสู่การพัฒนาวิจัยวัคซีนต่อไป