วิทยานิพนธ์เรื่อง "ปิ๊ห์" ดนตรีของชนเผ่าลัวะ บ้านเต๋ย จังหวัดน่าน จัดทำขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสังคมวัฒนธรรมของชนเผ่าลัวะ บ้านเต๋ย จังหวัดน่าน เพื่อศึกษาลักษณะเฉพาะทางกายภาพ และระบบเสียงของ "ปิ๊ห์" และเพื่อศึกษาลักษณะเฉพาะ ทางดนตรีของ "ปิ๊ห์" โดยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการรวบรวมและวิเคราะห์ ข้อมูลด้วยวิธีการทางมานุษยดนตรีวิทยา โดยได้ข้อมูลจากงานเอกสาร ผลงานทางวิชาการ และการออกงานภาคสนาม ผลจากการศึกษาวิจัยในเรื่องสังคมวัฒนธรรมชนเผ่าลัวะพบว่า ชนเผ่าลัวะเป็น กลุ่มชนที่อาศัยอยู่บริเวณจังหวัดน่านของประเทศไทย มีประเพณีความเชื่อและพิธีกรรม ที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองคือพิธีกรรมโสลด "ปิ๊ห์" เป็นเครื่องดนตรีที่ใช้ในการ บรรเลงประกอบพิธีโสลด มีความสำคัญมากต่อวิถีชีวิตของชนเผ่า ลัวะ เครื่องดนตรี ชนิดนี้เป็นเครื่องดนตรีที่ใช้บรรเลงเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ดังนั้นจึงเสมือนว่าเป็นศูนย์รวม ของชาวบ้านในการถ่ายทอดความรู้สึกทางวัฒนธรรม ลักษณะทางกายภาพของ "ปิ๊ห์" พบว่า "ปิ๊ห์" เป็นเครื่องดนตรีที่ผลิตจากไม้ไฝ่ ชนิดหนึ่งที่เรียกว่าไม้เฮียะ มีทั้งหมด 10 ชุด สำหรับชุดที่มี 3 เสียงมี 5 ชุด ได้แก่ พะรด, ไฮ้, ฮี, จุมยุม และเมยเอา สำหรับชุด 2 เสียง มี 5 ชุด ได้แก่ อังกอมปีร์พะรด, อังกอมปีร์ไฮ้, อังกอมปีร์ฮี, อังกอมปีร์จุมยุม และ อังกอมปีร์เมยเอา แต่ละชุดมีเสียง ที่ตายตัวแตกต่างกัน ลักษณะเฉพาะทางดนตรีของ "ปิ๊ห์" พบว่า รูปแบบเป็นเพลงที่มีรูปแบบเดียว มีลักษณะการบรรเลงที่ซ้ำไปซ้ำมา โดยส่วนใหญ่แล้วเพลงที่บรรเลงโดย "ปิ๊ห์" นั้นใช้ กระสวนจังหวะที่เหมือนกันและใกล้เคียงกัน การเคลื่อนที่ของทำนองพบการเคลื่อนที่มีอยู่ 6 ลักษณะคือ การเคลื่อนที่แบบซ้ำตัวโน้ต การเคลื่อนที่แบบสลับฟันปลา การเคลื่อนที่ แบบขาลงและขาขึ้น การเคลื่อนที่แบบขาขึ้นและขาลง การเคลื่อนที่แบบขาขึ้น การเคลื่อนที่ แบบขาลง