การวิจัยแบบกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ ต่อ ความรู้เรื่องการปฏิบัติตัว ความไม่สุขสบายจากโรคข้อเข่าเสื่อม และความสามารถในการ ปฏิบัติเพื่อดูแลตนเองของผู้ป่วยที่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม โดยใช้ทฤษฎีการดูแล ตนเองของโอเร็มเป็นแนวทางในการศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมที่มารับ การผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมครั้งแรก และพักฟื้น ณ หอผู้ป่วยของโรงพยาบาลศิริราช ตั้งแต่ เดือนพฤษภาคมถึงกรกฎาคม 2542 และหอผู้ป่วยของโรงพยาบาลเลิดสิน ตั้งแต่กลางเดือน มิถุนายนถึงกรกฎาคม 2542 จำนวน 42 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบคัดกรองตามคุณสมบัติ ที่กำหนด และเลือกเข้าเป็นกลุ่มทดลองหรือควบคุมโดยการจับฉลาก จับคู่กลุ่มตัวอย่างตาม เพศและกลุ่มอายุเดียวกัน โดยให้กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ และให้กลุ่มทดลอง ได้รับการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ร่วมกับการพยาบาลตามปกติ ประเมินความรู้ เรื่องการปฏิบัติตัวก่อนและหลังผ่าตัด ความไม่สุขสบายจากโรคข้อเข่าเสื่อม และความสามารถ ในการปฏิบัติเพื่อดูแลตนเองหลังผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม ก่อนและหลังการทดลอง โดยใช้แบบ สอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นและผ่านการตรวจสอบแก้ไขโดยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน เปรียบ เทียบความแตกต่างของคะแนนความรู้เรื่องการปฏิบัติตัว ความไม่สุขสบายจากโรคข้อเข่าเสื่อม และความสามารถในการปฏิบัติเพื่อดูแลตนเองหลังผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม โดยใช้สถิติ t-test ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยโรคข้อเข่าเสื่อมที่ได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียมกลุ่มทดลอง มีค่าความแตกต่างคะแนนเฉลี่ยก่อนและหลังการทดลอง ด้านความรู้เรื่องการปฏิบัติตัว และความสามารถในการปฏิบัติเพื่อดูแลตนเองหลังผ่าตัด มากกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนความไม่สุขสบายจากโรคข้อเข่าเสื่อมในกลุ่มทดลองต่ำกว่า กลุ่มควบคุมอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัยชี้ให้เห็นประโยชน์ของการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ ความรู้ตามทฤษฎีของโอเร็ม คือ การเน้นการสร้างสัมพันธภาพ การสอนอย่างมีแบบแผนโดยใช้ แผนการสอนร่วมกับการให้คู่มือการดูแลตนเองสำหรับผู้ป่วยเฉพาะโรค การชี้แนะวิธีการปฏิบัติ ตัวที่เหมาะสม การสนับสนุนให้กำลังใจและการสร้างสิ่งแวดล้อมเพื่อส่งเสริมการดูแลตนเอง โดยพยาบาลผู้ดูแลให้แก่ผู้ป่วยและญาติ เพื่อให้ผู้ป่วยเกิดการพัฒนาความสามารถในการ ดูแลตนเอง