การศึกษาเรื่อง การฆาตกรรมผู้อื่นแล้วฆ่าตัวตายตาม กรณีวิเคราะห์จากข่าวหนังสือพิมพ์ ในช่วงปี 2522-2542 มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะทางประชากร และสภาวะแวดล้อม ของผู้ที่ฆาตกรรมบุคคลอื่นแล้วฆ่าตัวตายตามและเหยื่อ รวมทั้งวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่าง ผู้ที่ฆาตกรรมกับเหยื่อ วิธีการที่ใช้ และสาเหตุของการฆาตกรรมบุคคลอื่นแล้วฆ่าตัวตายตาม ในสังคมไทย ช่วงปี พ.ศ.2522-2542 โดยเก็บรวบรวมจากศูนย์ข้อมูลหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ ตั้งแต่ วันที่ 1 มกราคม พ.ศ.2522 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ.2542 กลุ่มตัวอย่างคือบุคคลที่ฆ่าบุคคล อื่นแล้วฆ่าตัวตายตาม จำนวน 465 ราย เพศชาย 378 ราย เพศหญิง 87 ราย และเหยื่อที่ถูก ฆ่าจำนวน 603 ราย เพศชาย 203 ราย เพศหญิง 400 ราย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ คือ ร้อยละ (frequency) ค่าเฉลี่ย (mean) ผลการวิจัยมีดังนี้ ผู้ที่ฆาตกรรมบุคคลอื่นแล้วฆ่าตัว ตายตามเป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง อยู่ในช่วงอายุ 21-30 ปี ส่วนใหญ่มีสถานภาพสมรสคู่ และ มีอาชีพรับจ้างทั่วไปมากที่สุด ส่วนเหยื่อที่ถูกฆาตกรรมนั้นจะเป็นเพศหญิงมากกว่าเพศชาย อยู่ ในช่วงอายุ 21-30 ปี และมีสถานภาพสมรสคู่เช่นเดียวกับผู้กระทำ นอกจากนี้พบว่าเหยื่อจะเป็น เด็กที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ซึ่งจะอยู่ในช่วงวัยเรียนและก่อนวัยเรียน และพบมากในภาคกลาง (ไม่รวมกรุงเทพมหานคร) การฆาตกรรมบุคคลอื่นแล้วฆ่าตัวตายจะกระทำภายในบ้านมากกว่านอกบ้าน โดยเกิดขึ้นภายในบ้านของตนเองและเหยื่อ เวลาที่นิยมคือช่วงกลางวัน วันอาทิตย์เป็นวันที่มี การฆาตกรรมบุคคลอื่นแล้วฆ่าตัวตายตามมากที่สุด และจะอยู่ในช่วงฤดูฝน เกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม มากที่สุด ส่วนใหญ่ใช้อาวุธปืนในการยิงผู้อื่น และยิงตัวตายตามมากที่สุด จะเป็นการกระทำของ คู่สามีและภรรยา และคู่รักหรือคู่ที่มีเพศสัมพันธ์ และมีสาเหตุมาจากความระแวง หรือหึงหวง มากที่สุด รัฐบาลควรวางนโยบายในการควบคุมการอนุญาตการมีอาวุธปืนไว้ในความครอบครองอย่าง เหมาะสมขึ้น และควรที่จะส่งเสริมค่านิยมที่ถูกต้องในการดำเนินชีวิตแก่สมาชิกในครอบครัว อีกทั้งควรส่งเสริมความรักความอบอุ่นในครอบครัวรวมทั้งการใช้ชีวิตคู่ ซึ่งอาจทำให้การ ฆาตกรรมและฆ่าตัวตายในกลุ่มคู่รักหรือคู่สามี-ภรรยาน้อยลงรวมทั้งกลุ่มอื่นๆ ซึ่งอาจจะทำให้ ปัญหาการฆาตกรรมบุคคลอื่นแล้วฆ่าตัวตายตามลงได้