จุดประสงค์ในการทำวิทยานิพนธ์ในครั้งนี้เพื่อที่จะศึกษาลักษณะการเกิดการดื้อยา ของเชื้อ HIV-1 ในระดับโมเลกุลและตรวจหาความสัมพันธ์ของลักษณะการดื้อยาของเชื้อ HIV-1 ระหว่างแม่และลูกที่ติดเชื้อรวมถึงประเมินลักษณะความบกพร่องของยีน CCR5 ในกลุ่ม ตัวอย่างหญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อซึ่งไม่เคยได้รับการรักษาด้วยยาต้านไวรัสมาก่อนและ บุตรที่เกิดในประเทศไทย ในการศึกษาครั้งนี้ทำการศึกษากลุ่มหญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อซึ่งไม่เคยได้รับการ รักษาด้วยยาต้านไวรัสมาก่อนจำนวน 22 คนและบุตรที่คลอดแล้วติดเชื้อจำนวน 4 คน เพื่อหาลักษณะการดื้อยาของเชื้อ HIV-1 ในด้าน genotyping ตัวอย่างเลือดของหญิง ตั้งครรภ์ถูกเก็บที่อายุครรภ์ที่สัปดาห์ที่ 34 HIV-1 RNA ผ่านกระบวนการ RT-PCR ต่อมา ยีน RT และยีน PR ถูกนำไปทำ direct sequencing การเปลี่ยนแปลงของกรดอะมิโน ในลำดับยีนของเชื้อ HIV-1 ถูกเปรียบเทียบกับลำดับยีนอ้างอิงได้แก่ลำดับยีน pNL4-3 และ CM-240 ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับการดื้อยาได้รับจากบททบทวนวรรณกรรม นอกจากการศึกษา ลักษณะการดื้อยาของเชื้อ HIV-1 ทางด้าน genotyping ลักษณะบกพร่องของยีน CCR5 ได้รับการศึกษาในกลุ่มหญิงตั้งครรภ์ที่ติดเชื้อซึ่งไม่เคยได้รับการรักษาด้วยยาต้านไวรัส มาก่อนและบุตรจำนวน 23 คู่ DNA ถูกนำไปผ่านกระบวนการ PCR และ direct sequencing การเปลี่ยนแปลงของลำดับเบสถูกเปรียบเทียบกับลำดับเบสของยีสที่กลายพันธ์ซึ่งมีการขาดหายไป จำนวน 32 เบสแพร์ภายในยีน CCR5 ลักษณะการดื้อยาของเชื้อ HIV-1 เกือบทั้งหมด (n=21,95.45%) มีการติดเชื้อด้วยสับไทป์อีซึ่งเด็ก 4 คนที่เกิดมาแล้วติดเชื้อมีการติดเชื้อ สับไทป์เหมือนแม่โดยมีเด็ก 2 (50%) คนติดสับไทป์อีและเด็ก 2 (50%) คนติดสับไทป์บี ลักษณะการกลายพันธ์ในยีน RT ที่มีการเกี่ยวข้องกับการดื้อยาในกลุ่ม NRTIs และ NNRTIs ไม่ปรากฎในการศึกษาครั้งนี้ ในยีน PR แม่ที่ติดเชื้อด้วยสับไทป์อีพบการกลายพันธ์ลักษณะ M36I ปรากฎในแม่ทุกคน (100%) และพบลักษณะ L10I เพียง 1 คน (4.54%) คู่แม่ลูก ที่ติดเชื้อด้วยสับไทป์บีไม่พบกลายพันธุ์ในยีน PR ซึ่งเกี่ยวข้องกับการดื้อยาในกลุ่ม PI จากการศึกษาครั้งนี้ไม่พบความแตกต่างของลักษณะการดื้อยาระหว่างแม่และลูกและไม่พบ ลักษณะความบกพร่องของยีน CCRS ทั้งในลักษณะ homozygote และ heterozygote