เด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดจำเป็นต้องได้รับการดูแลอย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อที่จะ สามารถดำรงชีวิตได้อย่างมีคุณภาพและได้รับการผ่าตัดตามแผนการรักษา การพัฒนาการรับรู้ สมรรถนะของมารดาที่มีบุตรโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อให้มารดาสามารถดูแล บุตรได้อย่างถูกต้องและต่อเนื่อง การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบวัดซ้ำสองครั้ง ในกลุ่มเดียวกัน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของ "โปรแกรมพัฒนาการรับรู้สมรรถนะ ของมารดาในการดูแลบุตรโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด" โดยใช้ "ทฤษฎีการรับรู้สมรรถนะ ของตนเอง" การเลือกกลุ่มตัวอย่างเป็นแบบเฉพาะเจาะจงจากมารดาที่มีบุตรเป็นโรคหัวใจ พิการแต่กำเนิด ณ คลีนิคโรคหัวใจเด็ก โรงพยาบาลรามาธิบดีและโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนกันยายน 2543 จำนวน 30 ราย กลุ่มตัวอย่างได้รับโปรแกรม พัฒนาการรับรู้สมรรถนะของมารดา ซึ่งประกอบด้วย การให้คำแนะนำ การสาธิต การฝึกปฏิบัติ การแลกเปลี่ยนประสบการณ์ การบันทึกสุขภาพและจดหมายกระตุ้นเตือน โดยผู้วิจัยวัดการรับรู้ สมรรถนะของมารดาและพฤติกรรมมารดาในการดูแลบุตรโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดในสัปดาห์ที่ 1 และสัปดาห์ที่ 12 ของโปรแกรมผลการวิจัยพบว่า หลังเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มตัวอย่างมีการ รับรู้สมรรถนะของมารดาและพฤติกรรมมารดาในการดูแลบุตรเพิ่มขึ้น (p-value < 0.001) ทั้งโดยรวมและรายด้าน ผลการวิจัยพบว่าโปรแกรมพัฒนาการรับรู้สมรรถนะของมารดาในการดูแลบุตรโรคหัวใจ แต่กำเนิดนี้สามารถส่งเสริมให้เด็กโรคหัวใจพิการแต่กำเนิดได้รับการดูแลอย่างมีประสิทธิภาพ มากขึ้น จึงมีข้อเสนอแนะให้นำไปประยุกต์ใช้ในการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรังอื่นๆ และเป็น แนวทางในการประยุกต์ด้านการศึกษา การบริการของพยาบาลต่อไป