การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงวิธีการสร้างเครื่องมือวัดคุณภาพชีวิตและ ประเมินเครื่องมือในผู้ป่วยเบาหวานที่ไม่ต้องพึ่งอินซูลิน แบบสอบถามในขั้นต้นประกอบด้วย ส่วนที่เป็นข้อมูลส่วนบุคคลและพฤติกรรมสุขภาพ 22 ข้อ และส่วนของข้อคำถามคุณภาพชีวิต ทั้งหมด 75 ข้อ ในส่วนข้อคำถามเกี่ยวกับคุณภาพชีวิตได้ทำการ pretest กับกลุ่มตัวอย่าง ผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ไม่พึ่งอินซูลิน แผนกต่อมไร้ท่อ โรงพยาบาลรามาธิบดี 30 ราย หลังจาก ได้ทำการวิเคราะห์ความเชื่อมั่นและความตรงตามโครงสร้างแล้ว แบบสอบถามที่นำไปใช้ทดสอบ ถูกตัดออก 25 ข้อเหลือเพียง 60 ข้อ การศึกษานี้เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวาง เก็บรวบรวม ข้อมูลจากผู้ป่วยเบาหวานที่ไม่ต้องพึ่งอินซูลิน ที่แผนกต่อมไร้ท่อ โรงพยาบาลรามาธิบดี ตั้งแต่ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2542 ถึง 31 มีนาคม 2543 ประชากรที่ทำการศึกษาทั้งหมด 174 ราย การวิเคราะห์ข้อมูลได้ใช้การวิเคราะห์องค์ประกอบ ความเที่ยงของแบบสอบถาม และการวิเคราะห์ ถดถอยพหุ ผลการศึกษาพบว่า การวิเคราะห์ความตรงเชิงโครงสร้างโดยใช้การวิเคราะห์ องค์ประกอบ ข้อคำถามในส่วนของคุณภาพชีวิตถูกตัดออกเหลือ 29 ข้อ แบ่งได้เป็น 6 ปัจจัย ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนได้ 58 เปอร์เซ็นต์ ทดสอบความเที่ยงของแบบสอบถามมีค่า เท่ากับ 0.87 และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ พบว่า คะแนนคุณภาพชีวิตมีความสัมพันธ์อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติกับสถานภาพสมรส (P = 0.024), ภาวะการมีงานทำ (P = 0.005) และปัญหา จากการจ่ายค่ารักษาพยาบาล (P = 0.014)