การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบ การเจริญเติบโตและพัฒนาการของทารกคลอดก่อนกำหนดระหว่างกลุ่มควบคุมกับกลุ่มทดลอง ที่ได้รับโปรแกรมกระตุ้นการรับความรู้สึกหลายรูปแบบภายใต้กรอบแนวคิด the synactive theory กลุ่มตัวอย่างจำนวน 44 คน เป็นทารกคลอดก่อนกำหนดในสถาบันสุขภาพเด็กแห่งชาติ มหาราชินีและหน่วยอภิบาลทารกแรกเกิดของโรงพยาบาลรามาธิบดี โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มควบคุมจำนวน 19 คน ซึ่งได้รับการดูแลตามปกติ และกลุ่มทดลองจำนวน 25 คน ซึ่งได้รับการดูแลตามปกติและโปรแกรมกระตุ้นการรับความรู้สึกหลายรูปแบบ สำหรับเครื่องมือ ที่ใช้ในการประเมินพฤติกรรมของทารกทั้งสองกลุ่มคือแบบประเมินพฤติกรรมทารกแรกเกิดของ บราเซลตัน (NBAS) และการทดสอบทางสถิติโดยใช้ t-test ผลการวิจัยใน 3 ประเด็นหลักพบว่า 1) เมื่อสิ้นสุดการศึกษา ทารกในกลุ่มทดลองมี พัฒนาการโดยรวมสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะด้านการปฏิสัมพันธ์ ทางสังคม (social interaction) ด้านมอเตอร์ (motor system) ด้านการควบคุมภาวะ พฤติกรรม (state organization) ด้านการปรับตัว (state regulation) ด้านออโตโนมิค (autonomic system) และความสามารถของทารกที่แสดงออกทางพฤติกรรม (supplementary items) 2) อัตราการเจริญเติบโตของทารกทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติ และ 3) อัตราการเต้นของหัวใจ อัตราการหายใจ และค่าความอิ่มตัวของออกซิเจนใน กระแสเลือดของทารกทั้งสองกลุ่มไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้นจึงควร นำโปรแกรมนี้มาใช้ในการดูแลทารกคลอดก่อนกำหนด เพราะทำให้ทารกมีพัฒนาการดีขึ้นและมี พฤติกรรมตอบสนองเชิงบวกต่อสิ่งแวดล้อมอย่างเห็นได้ชัด