การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองเพื่อศึกษาผลของการฝึกสมาธิ (วิปัสสนา กัมมัฏฐาน) ต่อความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง การมองโลกในแง่ดี และภาวะสุขภาพในผู้สูงอายุ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนดไว้ จำนวน 25 ราย ระยะเวลาในการ ทดลอง 2 เดือน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ คู่มือการฝึกสมาธิ (วิปัสสนา) วิดีโอเทปการฝึก สมาธิ (วิปัสสนา) เครื่องวัดความดันโลหิต นาฬิกา ปรอทวัดอุณหภูมิปลายนิ้ว เครื่องวัดการ นำไฟฟ้าทางผิวหนัง แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไป แบบสัมภาษณ์ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง การมองโลกในแง่ดี และภาวะสุขภาพ แบบบันทึกข้อมูลการฝึกสมาะ ชีพจร การหายใจ ความดันโลหิต อุณหภูมิปลายนิ้ว การนำไฟฟ้าทางผิวหนัง ใช้สถิติพรรณนาและเปรียบเทียบ ค่าเฉลี่ยตัวแปรต่างๆ ก่อนและหลังการทดลองในกลุ่มเดียวกันด้วยสถิติ Paired t-test ผลการวิจัยพบว่า ในกลุ่มทดลองภายหลังการทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรู้สึกมีคุณค่า ในตนเอง การมองโลกในแง่ดี ภาวะสุขภาพ การนำไฟฟ้าทางผิวหนัง อุณหภูมิปลายนิ้ว สูงกว่า ก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.001) ชีพจร การหายใจ ความดันโลหิต ต่ำกว่า ก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.001) จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการฝึกสมาธิ (วิปัสสนากัมมัฏฐาน) สามารถเพิ่มความรู้สึก มีคุณค่าในตนเอง การมองโลกในแง่ดี และภาวะสุขภาพได้ จึงควรนำไปเป็นกิจกรรมการส่งเสริม สุขภาพในผู้ป่วยอื่นๆ ต่อไป