ปัจจุบันทรัพยากรธรรมชาติได้ถูกมนุษย์นำมาใช้เป็นจำนวนมาก การพัฒนาประเทศ ในระยะที่ผ่านมาทำให้เกิดความเสื่อมโทรมของคุณภาพสิ่งแวดล้อม จนเป็นเหตุให้เกิดการ ขาดแคลนวัตถุดิบทางธรรมชาติ ขาดการวางแผนล่วงหน้าในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมซึ่งรวม ถึงการจัดการวัสดุเหลือใช้จากการเกษตร การสามารถหมุนเวียนเอาวัสดุเหลือใช้จากการเกษตร กลับมาใช้ประโยชน์เป็นอีกแนวทางหนึ่งที่สนับสนุนการทำการเกษตรแบบยั่งยืน โดยเฉพาะ อย่างยิ่งเกษตรกรชาวเขาที่ใช้พื้นที่ในการทำเกษตรกรรมควรที่จะจัดการใช้ทรัพยากรให้ เกิดประโยชน์สูงสุด การศึกษาวิจัยครั้งนี้ จึงมีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาการรับรู้ประโยชน์ ด้านสิ่งแวดล้อม ในการป้องกันการชะล้างพังทลายของดิน การอนุรักษ์ดินและน้ำ และด้านเศรษฐกิจเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ของหญ้าแฝก ดำเนินการวิจัยโดยใช้แบบสัมภาษณ์เกษตรกร ชาวเขาโครงการพัฒนาดอยตุง จำนวน 326 คน ใช้เทคนิคการสุ่มตัวอย่างแบบยกกลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรชาวเขามีความรู้เกี่ยวกับหญ้าแฝกในระดับปานกลาง มีการ รับรู้ในระดับปานกลางหรือทิศทางบวก การรับรู้ประโยชน์ของหญ้าแฝกของเกษตรกรชาวเขาด้าน สิ่งแวดล้อมในการป้องกันการชะล้างพังทลายของดิน มีการรับรู้แตกต่างกันตามอายุ เผ่าพันธุ์ ระดับการศึกษา จำนวนสมาชิกในครอบครัว ระยะเวลาที่ตั้งถิ่นฐาน จำนวนพื้นที่ที่ปลูก หญ้าแฝก การอนุรักษ์ดินและน้ำ การรับรู้แตกต่างกันตามอายุ รายได้ของครอบครัว จำนวน พื้นที่ที่ปลูกหญ้าแฝก ระยะเวลาในการปลูกหญ้าแฝก ระยะเวลาที่ตั้งถิ่นฐาน อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนตัวแปรของการรับรู้ ประโยชน์ของหญ้าแฝกของเกษตรกร ชาวเขาด้านเศรษฐกิจเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 คือ เผ่าพันธุ์ จำนวนสมาชิกในครอบครัว ระยะเวลาที่ตั้งถิ่นฐาน จำนวน พื้นที่ที่ปลูกหญ้าแฝก ข้อเสนอแนะจากการวิจัย คือ ควรมีการส่งเสริมฝึกอบรมและรณรงค์ เกี่ยวกับการใช้ประโยชน์จากหญ้าแฝกนอกเหนือจากด้านการใช้ประโยชน์จากหญ้าแฝกด้านการ เกษตรในการป้องกันการชะล้างพังทลายของดิน และการอนุรักษ์ดินและน้ำ