วัตถุประสงค์ในงานวิจัยเพื่อศึกษาทัศนคติและคำสอนทางพระพุทธศาสนาและทางศาสนา ในเรื่องเพศและพรหมจรรย์ รวมทั้งสาเหตุที่พระภิกษุสงฆ์ไทยในปัจจุบันละเมิดพรหมจรรย์ วิทยานิพนธ์เล่มนี้ เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพ ทำการวิจัยเชิงเอกสาร โดยศึกษาจาก แหล่งข้อมูลพระไตรปิฏก งานวิชาการทางศาสนาและสิ่งตีพิมพ์อื่นๆ เช่น วารสาร หนังสือพิมพ์ นอกจากนี้ยังมีการสัมภาษณ์อย่างเป็นทางการและไม่เป็นทางการอีกด้วย ผลจากการวิจัยสรุปว่า ศาสนาไม่ได้ปฏิเสธในเรื่องเพศ ศาสนายอมรับว่า เรื่องเพศ เป็นพลังๆ หนึ่งที่มีอยู่ในธรรมชาติและจักรวาล ในการศึกษาเชิงอภิปรัชญาและญาณวิทยาทาง ศาสนา พลังที่มีอยู่ในจักรวาลมีลักษณะเป็นทวิภาค และสิ่งที่เป็นทวิภาคนั้น ต้องประสานกลม กลืนเป็นหนึ่งเดียว โดยหลักการนี้ เรื่องราวทางเพศของมนุษย์มีลักษณะทวิภาค คือ ความเป็น ชายและความเป็นหญิงและเป้าหมายของทางศาสนามีหลักคำสอนในการประสานเป็นหนึ่งเดียวของ พลังทางเพศนี้ โดยวิธีการทำให้เรื่องเพศเป็นสิ่งประณีตและสูงส่ง เช่น จากความรักในทางกาย ภาพไปสู่ความรักสากล ในงานศึกษาวิจัยทางชีวิทยาและจิตวิทยา มนุษย์สามารถบรรลุความสุขที่ ประณีตและละเอียดอ่อนได้จากงานทางศิลปะ ศาสนาและงานทางวิทยาศาสตร์ พระพุทธศาสนาไม่ได้ปฏิเสธเรื่องเพศ ในหลักการอิทัปปัจจยตา พระพุทธศาสนามี ทัศนะทั้งยอมรับและปฏิเสธในเรื่องเพศ ในประเด็นการยอมรับเรื่องเพศ พระพุทธศาสนายอมรับ การมีอยู่ในโลกของปรากฎการณ์ แม้ว่าโลกปรากฎการณ์จะมีความไม่เที่ยง การเกิดขึ้นหรือมีอยู่ ในความรู้สึกทางเพศเกิดจากเหตุปัจจัยทั้งทางเรื่องธาตุและการรับรู้ของมนุษย์ ส่วนในหลักการของ พระพุทธศาสนาในการปฏิเสธเรื่องทางเพศ ชีวิตพรหมจรรย์ถือว่าเป็นชีวิตที่ประเสริฐกว่า เพราะ เป็นรูปแบบชีวิตในการกำจัดกิเลสอันเป็นต้นเหตุแห่งทุกข์ให้หมดไป วิธีทางแห่งสมาธิเป็นวิธีการ และหลักการทางพระพุทธศาสนาในการเฝ้าพิจารณาอย่างมีสติในกายและใจ ส่วนในสาเหตุของการละเมิดพรหมจรรย์ของพระสงฆ์ไทย ความเข้าใจที่ถูกต้องใน เรื่องธรรมวินัยซึ่งเป็นองค์ประกอบที่ควบคู่กัน ช่วยให้เราสามารถเข้าถึงเหตุปัจจัยของปัญหา การละเมิดพรหมจรรย์ของพระสงฆ์ไทย และแสวงหาหนทางอันเหมาะสมในการแก้ไขปัญหานั้น