งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อการศึกษาวิเคราะห์หลักธรรมทางพระพุทธศาสนาที่ ปรากฏในวรรณกรรมหนังตะลุงในจังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นการศึกษาทั้งภาคเอกสารและภาคสนาม ด้วยการสังเกตการณ์และการสัมภาษณ์ นักวิชาการ นายหนังตะลุง และประชาชนทั่วไป ผลการวิจัย ภาคเอกสารพบว่า ประวัติความเป็นมาของหนังตะลุงในจังหวัดนครศรีธรรมราชไม่ปรากฏชัดเจนว่า เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยใด แต่มีการสันนิษฐานว่าน่าจะเข้ามาในช่วงพุทธศตวรรษที่ 13-17 โดย ได้รับอิทธิพลมาจากหนังตะลุงอินเดีย หนังตะลุงชวา และหนังตะลุงมลายู และได้ผสมผสานกับ รูปแบบปัจจุบันมาตามลำดับ และในส่วนของหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาที่ปรากฏในวรรณกรรม หนังตะลุงของจังหวัดนครศรีธรรมราชนั้นมี 5 ประการ คือ 1.กรรม 2.ไตรลักษณ์ 3.ทิศหก 4.มงคล 38 5.อบายมุข จากการสังเกตุการณ์และการสัมภาษณ์ นักวิชาการ นายหนังตะลุง และประชาชนทั่วไป นั้นกล่าวโดยสรุปได้ว่า การแสดงหนังตะลุงได้รับอิทธิพลมาจากอินเดีย ชวา และมลายู แล้วมา ประยุกต์เข้ากับหนังตะลุงของไทย ในส่วนของวรรณกรรมหนังตะลุงได้รับอิทธิพลมาจาก ศาสนาพราหมณ์และพระพุทธศาสนา การที่นายหนังตะลุงเสนอหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาผ่าน วรรณกรรมหนังตะลุงนั้นมีความสอดคล้องและสัมพันธ์กับหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาในระดับ พื้นฐานอันจะนำไปสู่การปฏิบัติธรรมในขั้นสูงต่อไปตามลำดับ อีกทั้งเหมาะกับเหตุการณ์ของ สังคมไทยในปัจจุบัน นักวิชาการ นายหนังตะลุง และประชาชนทั่วไปส่วนใหญ่มีความเห็นว่า หนังตะลุงนั้น มีคุณค่าต่อสังคมไทยอย่างยิ่ง และเชื่อว่าหากหนังตะลุงมีการพัฒนาและมีการปรับปรุงให้ทัน ต่อสังคมไทยอยู่เสมอแล้ว หนังตะลุงจะยังคงอยู่กับสังคมไทยตลอดไป