โรคผื่นภูมิแพ้ผิวหนังเป็นโรคที่พบบ่อยและเป็นปัญหาทั่วโลก โดยเฉพาะในรายที่มีอาการ รุนแรงจะเป็นปัญหามากในการดูแลรักษา การใช้รังสีอัลตราไวโอเลตบีแบบช่วงคลื่นแคบเป็น วิธีหนึ่งที่มีประสิทธิภาพสูงในการรักษาโรคนี้ที่เป็นรุนแรง แต่ยังมีข้อสงสัยในเรื่องของ ปริมาณรังสีที่เหมาะสมในการรักษา การทดลองใช้วิธีการศึกษาเปรียบเทียบแบบแบ่งครึ่งซ้าย-ขวาในผู้ป่วย โดยมีกลุ่มควบคุม การแปรผลเพื่อเปรียบเทียบผลการรักษา การศึกษานี้มีผู้ป่วยทั้งสิ้น 50 ราย แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มศึกษา (25 ราย) ซึ่งได้รับการรักษาด้วยการฉายแสงรังสีอัลตราไวโอเลตบี แบบช่วงคลื่นแคบ 2 ขนาดคือ 35% MED กับ 70% MED ในแต่ละข้างของร่างกายและกลุ่มควบคุม (25 ราย) ซึ่งได้รับเพียงยาทา 1% ไฮโดรคอติโซนครีม, น้ำมันรักษาความชุ่มชื้นของผิวหนัง และยาแอนติฮีสตามีนชนิดรับประทานเท่านั้น ซึ่งผลปรากฎว่าคะแนนความรุนแรงของโรคในกลุ่ม ที่ได้รับการรักษาด้วยรังสีทั้ง 2 ขนาดลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.001) จากจุดเริ่มต้น (88.88) เปรียบเทียบกับเมื่อสิ้นสุดการฉายรังสีที่ 8 สัปดาห์ (7.52 สำหรับรังสีขนาดต่ำ และ 6.90 สำหรับรังสีขนาดสูง) แต่ผลการรักษาที่ได้จากทั้ง 2 วิธีนั้นไม่แตกต่างกัน (p>0.05) ยกเว้นที่ 4 สัปดาห์ของการรักษาพบว่าวิธีการที่ใช้ปริมาณรังสีขนาดสูงจะดีกว่า เล็กน้อย นอกจากนี้ ค่าเฉลี่ยปริมาณรังสีของวิธีที่ใช้รังสีในขนาดต่ำจะมีค่าประมาณครึ่งหนึ่ง ของวิธีที่ใช้รังสีในขนาดสูง (p<0.001) และผลข้างเคียงที่พบจากการศึกษานี้มีเพียง เล็กน้อยเท่านั้น การศึกษานี้ แสดงให้เห็นว่ารังสีอัลตราไวโอเลตบีแบบช่วงคลื่นแคบมีประสิทธิภาพสูง ในการรักษาโรคผื่นภูมิแพ้ผิวหนังชนิดรุนแรงโดยมีผลข้างเคียงน้อย และจากการทดลองนี้ยัง พบอีกว่า การใช้ปริมาณรังสีในขนาดต่ำที่ระดับ 35%MED ให้ผลทางการรักษาดีพอๆ กับการ ใช้ปริมาณรังสีในขนาดสูงที่ระดับ 70%MED ซึ่งเคยใช้กันก่อนหน้านี้