การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะศึกษาถึงรูปแบบหรือวิธีการที่เหมาะสมอื่นๆ ในการลงโทษประหารชีวิตของผู้กระทำความผิดในประเทศไทย รวมทั้งเป็นข้อเสนอแนะรูปแบบ ที่เหมาะสมในการลงโทษประหารชีวิตในการนำมาใช้ในราชทัณฑ์ไทยต่อไปด้วย กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ เจ้าหน้าที่ตำรวจ อัยการ ทนายความ ผู้พิพากษา และเจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์ จำนวน 316 ราย โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บข้อมูล และใช้ร้อยละ มัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และไคว์สแควร์ เป็นสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศชาย อายุเฉลี่ย 40 ปี มีอายุราชการเฉลี่ย 13 ปี สมรสแล้ว มีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานคร นับถือศาสนาพุทธ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี มีเงินเดือนเฉลี่ย 24,600 บาท เคยมีประสบการณ์เกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ในลักษณะที่เกี่ยวข้อง กับการลงโทษประหารชีวิตอยู่ในระหว่าง 1-5 คดี มีความรู้ความเข้าใจในเรื่องที่เกี่ยวกับการ ลงโทษประหารชีวิตอยู่ในระดับปานกลาง และได้รับข่าวสารหรือติดตามข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับการ ลงโทษประหารชีวิตจากสื่อมวลชนประเภทต่างๆ เป็นประจำและต่อเนื่อง 2. กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นด้วยกับรูปแบบการลงโทษประหารชีวิตด้วยวิธีการฉีดสาร พิษเข้าสู่ร่างกายมากที่สุด รองลงมาคือวิธีการยิงด้วยปืนและวิธีการนั่งเก้าอี้ไฟฟ้า ส่วน รูปแบบการลงโทษประหารชีวิตด้วยวิธีการแขวนคอ วิธีการมแก๊สพิษ และวิธีการตัดศีรษะด้วย ดาบ กลุ่มตัวอย่างไม่เห็นด้วย 3. กลุ่มตัวอย่างที่มีอาชีพ อายุ อายุราชการ สถานภาพสมรส ระดับการศึกษา รายได้ ตำแหน่งงาน ความรู้ความเข้าใจในเรื่องที่เกี่ยวกับการลงโทษประหารชีวิตและการทราบข่าวสาร หรือการติดตามข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับการลงโทษประหารชีวิตจากสื่อมวลชนประเภทต่างๆ แตกต่างกัน มีความคิดเห็นต่อรูปแบบการลงโทษประหารชีวิตด้วยวิธีการต่างๆ แตกต่างกัน ผู้วิจัยเสนอแนะให้ภาครัฐโดยเฉพาะกรมราชทัณฑ์จัดให้มีการสัมมนาจากผู้เชี่ยวชาญ โดยตรงในหลายๆ ด้าน เพื่อศึกษาหาแนวทางที่เหมาะสมในการลงโทษประหารชีวิต พร้อมทั้ง มีการจัดตั้งคณะกรรมการขึ้นมาดำเนินการและมีการประเมินผลการดำเนินงานของคณะกรรมการ โดยตลอด เพื่อให้การปฏิบัติงานเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและได้ผลมากที่สุด