การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทฤษฎีพัฒนาการทางจริยธรรมของกิลลิแกน โดยเฉพาะในประเด็นเรื่องความสัมพันธ์ของลักษณะการใช้เหตุผลเชิงจริยธรรมกับเพศ และเพื่อศึกษาความแตกต่างของลักษณะการใช้เหตุผลเชิงจริยธรรมระหว่างนักเรียนหญิงและ นักเรียนชาย ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย กรุงเทพมหานคร เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามลักษณะการใช้เหตุผลเชิงจริยธรรมระหว่าง เพศหญิงและเพศชาย จากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียน สันติราษฎร์วิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จำนวน 285 คน อาศัยแนวคิดเกี่ยวกับการแบ่ง จริยศาสตร์แบบเอื้ออาทร และจริยศาสตร์แบบความยุติธรรมของกิลลิแกน และใช้การสุ่ม ตัวอย่างแบบมีระบบ ผลการวิจัยพบว่า ความแตกต่างระหว่างเพศหญิงและเพศชายกับลักษณะการใช้เหตุผล เชิงจริยธรรม โดยการหาค่าไค-สแควร์ ((+,c)(2)) มีค่าความสัมพันธ์ที่ 0.00098 แสดงว่า ความแตกต่างระหว่างเพศมีความสัมพันธ์กับลักษณะการใช้เหตุผลเชิงจริยธรรมกัน อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ ลักษณะการใช้เหตุผลเชิงจริยธรรมระหว่าง เพศหญิงและเพศชายของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4-6 โรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย กรุงเทพมหานครไม่มีความแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่าง 76.5% มีลักษณะการใช้เหตุผลเชิงจริยธรรมตามแบบจริยศาสตร์แห่ง ความยุติธรรม และอายุเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่างคือ 16.25 ปี ตามทฤษฎีของโคลเบอร์ก คนวัยนี้ มีลักษณะการใช้เหตุผลเชิงจริยธรรมอยู่ขั้นที่ 4 ซึ่งอยู่เหนือขั้นที่ 3 ซึ่งกิลลิแกนเห็นว่า เป็นไปตามจริยศาสตร์แห่งความเอื้ออาทร ดังนั้น ผลการวิจัยน่าจะสนับสนุนทฤษฎีของโคลเบอร์ก