ภาวะความดันโลหิตสูงในหญิงตั้งครรภ์เป็นสาเหตุสำคัญของอัตราการป่วยและการตาย ของมารดาและทารกทั่วโลก และเป็นสาเหตุการตายอันดับที่สองของมารดาในประเทศไทย การศึกษาไปข้างหน้าแบบย้อนหลังเพื่อศึกษาผลของการตั้งครรภ์และสภาวะสุขภาพของทารก ของหญิงที่มีภาวะความดันโลหิตสูง เปรียบเทียบกับหญิงปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงตั้งครรภ์ จำนวน 482 ราย ที่มารับบริการฝากครรภ์และคลอดในโรงพยาบาลแม่และเด็ก จังหวัดเชียงใหม่ ระหว่างวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2542 หญิงตั้งครรภ์ที่มี ภาวะความดันโลหิตสูงในการศึกษาประกอบด้วย หญิงที่มีภาวะความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์ 164 ราย และหญิงที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเรื้อรัง 6 ราย รวบรวมข้อมูลของมารดาและทารก จากบันทึกการแพทย์ ซึ่งประกอบด้วยข้อมูลพื้นฐานภาวะแทรกซ้อนระหว่างตั้งครรภ์ ระยะคลอด ระยะหลังคลอด และสภาวะสุขภาพของทารก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ สัดส่วน ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุ หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเรื้อรังระยะเวลาการตั้งครรภ์สั้นกว่า 3.86 สัปดาห์ (95%CI=2.03 ถึง 5.68) มีโอกาสคลอดก่อนกำหนดเพิ่มขึ้น 3.10 เท่า (95%CI=1.90 ถึง 17.10) มีโอกาสคลอดผิดปกติ 3.10 เท่า (95%CI=1.08 ถึง 8.94) มีข้อบ่งชี้ทำให้ไม่สามารถคลอดปกติ 3.49 เท่า (95%CI=1.33 ถึง 9.13) หญิงตั้งครรภ์ ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงขณะตั้งครรภ์มีโอกาสคลอดผิดปกติ 1.52 เท่า (95%CI=1.70 ถึง 2.08) มีข้อบ่งชี้ทำให้ไม่สามารถคลอดปกติ 2.81 เท่า (95%CI=1.12 ถึง 7.01) นอกจากนี้ ยังมีระยะเวลาการคลอดในระยะที่ 2 นานกว่า 20.86 นาที (95%CI=5.70 ถึง 36.05) และระยะที่ 3 นานกว่า 1.62 นาที (95%CI=0.11 ถึง 3.13) มีปริมาณการเสียเลือดมากกว่า 21.34 ลูกบาศก์มิลลิเมตร (95%CI=2.18 ถึง 40.50) และมีน้ำหนักรกมากกว่า 30.32 กรัม (95%CI=5.17 ถึง 55.47) ทารกที่คลอดจากมารดาที่มีภาวะความดันโลหิตสูงเรื้อรังมีน้ำหนัก แรกคลอดน้อยกว่า 518.30 กรัม (95%CI=844.24 ถึง 192.32) ความยาวรอบศีรษะน้อยกว่า 2.02 ซม. (95%CI=3.29 ถึง 0.76) เป็นทารกน้ำหนักน้อย 4.15 เท่า (95%CI=1.01 ถึง 17.10) และมีความผิดปกติแรกคลอดมากกว่า 78.0 เท่า (95%CI=13.03 ถึง 466.80) ควรแนะนำให้หญิงตั้งครรภ์ที่มีภาวะความดันโลหิตสูงมารับบริการฝากครรภ์ตั้งแต่เริ่ม ตั้งครรภ์และให้การดูแลอย่างเหมาะสมเพื่อลดปัญหาการตั้งครรภ์ที่ไม่พึงประสงค์