ค้างคาวกิตติ (~iCraseonycteris thonglongyai~u) เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม ที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลกซึ่งพบกระจายอยู่ในพื้นที่จำกัดในภาคตะวันตกของประเทศไทย และ ถูกจัดเป็นสัตว์ป่าที่ตกอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ (Endangered Species) โดยสหพันธ์ นานาชาติว่าด้วยการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN) การศึกษาเพื่อประเมินสถานภาพและแนวโน้ม การเปลี่ยนแปลงจำนวนประชากรของค้างคาวชนิดนี้ได้ขาดหายไปเป็นระยะเวลากว่าสิบปี และไม่เคยมีการศึกษาวิทยาของค้างคาวชนิดนี้ในพื้นที่ที่มีการเปลี่ยนแปลงหรือรบกวนจาก กิจกรรมต่าง ๆ โดยมนุษย์เพื่อตรวจสอบความสามารถในการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงนั้น ๆ การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเพื่อประเมินแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงจำนวนประชากรและ ตรวจสอบหาปัจจัยคุกคามซึ่งอาจเกิดขึ้นจากกิจกรรมต่าง ๆ ของมนุษย์ โดยดำเนินการเป็น สามขั้นตอน ได้แก่ ประเมินจำนวนประชากรและการสำรวจถ้ำ, ศึกษาพฤติกรรมการใช้พื้นที่ หากินและเส้นทางบินเฉพาะ, และตรวจสอบการเลือกใช้พื้นที่หาอาหารในพื้นที่ผสมระหว่าง ป่าเต็งรังเสื่อมโทรมและไร่มันสำปะหลัง การศึกษาครั้งนี้พบจำนวนประชากรโดยรวมของค้างคาวกิตติมากกว่าในอดีตเนื่องจาก มีการสำรวจพบถ้ำใหม่ ๆ เพิ่มขึ้น โดยพบเพิ่มจากจำนวนประมาณ 2,000 ตัวเป็น 2,656 ตัว ในขณะที่จำนวนประชากรในกลุ่มถ้ำเดิมไม่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างชัดเจนโดยพบจำนวน 1,382 ตัวจากจำนวนเดิม 1,536 ตัว แต่พบว่าจำนวนค้างคาวในแต่ละถ้ำและอัตราส่วนของถ้ำ ที่พบค้างคาวมีแนวโน้มลดลงตามระดับการรบกวนในถ้ำที่เพิ่มขึ้น ค้างคาวกิตติบินหาอาหารโดยใช้เส้นทางบินเฉพาะซึ่งพบว่ามีการเชื่อมต่อกันระหว่างถ้ำ และสามารถเปลี่ยนแปลงได้ตามการเปลี่ยนแปลงของสภาพพื้นที่ ค้างคาวชนิดนี้สามารถบินหา อาหารในพื้นที่กึ่งเมืองกึ่งชนบทและพื้นที่สวนผลไม้และไม้ยืนต้นหลายประเภทแต่หลีกเลี่ยง พื้นที่โล่งของไร่มันสำปะหลังแม้ว่าปริมาณแมลงจะไม่แตกต่างกัน