วิทยานิพนธ์เรื่อง งานสร้างสรรค์เพลงระบำชุดโบราณคดีของครูมนตรี ตราโมท เป็นการ ศึกษาประวัติความเป็นมา วิธีดำเนินการประพันธ์เพลง การวิเคราะห์เพลง ตลอดจนอิทธิพลของ เพลงระบำชุดโบราณคดีที่มีต่อวงการนาฎดุริยางคศิลป์ไทย การศึกษาเพลงระบำชุดโบราณคดี เป็น การศึกษาทางมานุษยวิทยาการดนตรี โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ จากการรวบรวมเอกสาร การสัมภาษณ์ระดับลึกจากผู้ที่รู้และมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเกี่ยวกับเพลงของครูมนตรี ตราโมท และ การถอดโน้ตเพลงจากแผ่นเสียง ผลการวิจัยพบว่า เพลงระบำชุดโบราณคดีสร้างสรรค์ขึ้นมาโดยมีวัตถุประสงค์แสดงให้เห็น อัตลักษณ์ของชนชาติไทยที่มีประวัติอันยาวนานเป็นประเทศเอกราช วิธีการประพันธ์เพลงยึดแนว ทางมาจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์และโบราณคดี เพลงระบำชุดนี้ประกอบไปด้วย 5 เพลง ได้แก่ เพลงระบำทวาราวดี เป็นเพลงสำเนียงมอญ เพลงระบำศรีวิชัย เป็นเพลงสำเนียงแขก-ชวา เพลงระบำลพบุรี เป็นเพลงสำเนียงเขมร เพลงระบำเชียงแสน เป็นเพลงสำเนียงไทยเหนือ-ลาว ทั้ง 4 เพลง เป็นเพลงที่ประพันธ์ขึ้นใหม่ ส่วนเพลงระบำสุโขทัยเป็นเพลงสำเนียงไทย นำมาจากเพลง สุโขทัยชั้นเดียวของเก่ามาขยายเป็นสองชั้น ทางด้านของการบรรเลงนั้นจะมีโครงสร้างอัตรา สองชั้นและชั้นเดียว ยกเว้นเพลงระบำเชียงแสนเพลงเดียวที่ดำเนินทำนองในอัตราจังหวะสองชั้น ตลอดทั้งเพลง ด้านเครื่องดนตรี เครื่องแต่งกาย และท่ารำเป็นงานสร้างสรรค์ที่นำแบบอย่างมาจาก ภาพจำหลักตามโบราณสถานและโบราณวัตถุในสมัยต่าง ๆ ลักษณะเด่นที่สำคัญของเพลงระบำชุดโบราณคดี คือ มีวิธีการประพันธ์เพลงอย่างมีขั้นตอน มีการตั้งชื่อ การประดิษฐ์ท่ารำ เครื่องแต่งกายและเครื่องดนตรีที่ดีสามารถเป็นแนวทางแก่ นักประพันธ์เพลงรุ่นหลังได้ และเนื่องจากเป็นนโยบายของรัฐที่ปลูกฝังอัตลักษณ์ของความเป็น ชนชาติไทยให้กับประชาชนโดยมีกรมศิลปากรซึ่งมีเครือข่ายคือ วิทยาลัยนาฏศิลป 12 แห่ง จึงแพร่กระจายไปสู่ส่วนภูมิภาคอย่างรวดเร็ว และกระจายไปสู่สถานศึกษาอีกหลายแห่ง จึงทำให้ เพลงระบำชุดนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายมาจวบจนปัจจุบัน