การศึกษาครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาความเครียดและรูปแบบการเผชิญความเครียด ของผู้ดูแลผู้ป่วยจิตเวชวัยรุ่น และผลของการใช้การเผชิญความเครียดในแต่ละรูปแบบ โดย ทำการศึกษาจากผู้ดูแลหลักของผู้ป่วยจิตเวชวัยรุ่น จำนวน 40 ราย ในระหว่างที่ผู้ป่วยเข้า รับการรักษาเป็นผู้ป่วยในของโรงพยาบาล สวนปรุง จังหวัดเชียงใหม่ ผู้วิจัยทำการสัมภาษณ์ และบันทึกเทปโดยใช้แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับลักษณะทั่วไปของผู้ป่วยจิตเวชวัยรุ่นและผู้ดูแล สถานการณ์การดูแลที่ทำให้เกิดความเครียด รูปแบบที่ใช้เผชิญความเครียด และผลที่เกิดขึ้น ภายหลังการเผชิญ ข้อมูลที่ได้ถูกนำมาจัดหมวด เป็นสถานการณ์เครียดของการดูแลผู้ป่วย จิตเวชวัยรุ่น และรูปแบบการเผชิญความเครียด โดยผลการศึกษาพบว่าสถานการณ์ที่ทำให้เกิด ความเครียดในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชวัยรุ่น ประกอบด้วย 6 สถานการณ์ ได้แก่ สถานการณ์ที่ ผู้ป่วยไม่สามารถเรียนหรือทำงานได้ บกพร่องในการดูแลตนเอง มีพฤติกรรมอาการที่เป็นปัญหา ปัญหาการรักษาพยาบาล ปัญหาการเงิน และความขัดแย้งระหว่างวิเคราะห์เนื้อหาตามกรอบแนวคิด ทฤษฎี การประเมินความเครียด และการเผชิญความเครียดของ ลาซารัส และ โฟล์คแมน ผู้ดูแลหลักกับผู้ดูแลคนอื่น ๆ ผู้ดูแลมีการเผชิญความเครียด 7 รูปแบบ ได้แก่ ปฏิเสธและตอบสนองในทางลบ ผ่อนคลายตนเอง หลีกหนี ปลงและคิดว่าเป็นกรรม แสวงหาแหล่ง สนับสนุนทางสังคม ยอมรับและรับผิดชอบ และวางแผนแก้ปัญหา โดยสรุปแล้วความมุ่งมั่นในบทบาทและความรักที่ผู้ดูแลมีต่อบุตร เป็นผลให้ผู้ดูแล ยอมรับและรับผิดชอบการเจ็บป่วยทางจิตของบุตรที่ป่วยได้ ผู้ดูแลพยายามใช้การเผชิญความ เครียดที่ได้ผลหลายรูปแบบจัดการกับความเครียด การเผชิญความเครียดเกือบทุกรูปแบบช่วยให้ ผู้ดูแลแก้ปัญหาและลดความเครียดในสถานการณ์การดูแลได้ ยกเว้น การปฏิเสธและตอบสนองใน ทางลบซึ่งให้ผลลบในทุกสถานการณ์ อีกทั้งการผ่อนคลายตนเองด้วยการดื่มเหล้า และหลีกหนี ในสถานการณ์ที่ผู้ป่วยไม่ร่วมมือในการรักษาจะให้ผลลบ