การตั้งครรภ์เป็นภาวะวิกฤติตามพัฒนาการของชีวิตทำให้หญิงครรภ์แรกต้องปรับตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต้องปรับตัวต่อบทบาทหน้าที่ของการเป็นมารดา ซึ่งเป็นบทบาทที่สำคัญ ในการส่งเสริมพัฒนาการทั้งด้านร่างกายและจิตใจของบุตร การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัย เชิงบรรยาย เพื่อศึกษาความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง การปรับตัวด้านบทบาทหน้าที่ของการ เป็นมารดาในระยะตั้งครรภ์ของหญิงครรภ์แรก และศึกษาอำนาจการทำนายการปรับตัวด้าน บทบาทหน้าที่ของการเป็นมารดาในระยะตั้งครรภ์ของหญิงครรภ์แรก โดยมีความรู้สึกมีคุณค่า ในตนเอง อายุ ระดับการศึกษา รายได้ของครอบครัว และความตั้งใจในการมีบุตรเป็นตัว ทำนาย กลุ่มตัวอย่างเป็นหญิงครรภ์แรกที่มาฝากครรภ์ที่หน่วยฝากครรภ์โรงพยาบาลราชวิถี และโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ จำนวน 180 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็น แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล สอบถามความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง และแบบสอบถามการปรับตัว ด้านบทบาทหน้าที่ของการเป็นมารดาในระยะตั้งครรภ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการคำนวณค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิสหสัมพันธ์พหุ และวิเคราะห์การถดถอยพหุ แบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองสูง และมีการ ปรับตัวด้านบทบาทหน้าที่ของการเป็นมารดาในระยะตั้งครรภ์อยู่ในระดับดี เมื่อวิเคราะห์ การถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอนพบว่าความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง รายได้ของครอบครัว และความ ตั้งใจในการมีบุตรเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลทางบวกและสามารถร่วมทำนายการปรับตัวด้านบทบาท หน้าที่ของการเป็นมารดาในระยะตั้งครรภ์ของหญิงครรภ์แรกได้ร้อยละ 32 (p<.05) จากผลการวิจัย ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า พยาบาลในหน่วยฝากครรภ์ควรมีการประเมิน ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง และการปรับตัวด้านบทบาทหน้าที่ของการเป็นมารดาในระยะตั้งครรภ์ ของหญิงครรภ์แรก โดยเฉพาะหญิงครรภ์แรกที่มีรายได้ของครอบครัวต่ำและไม่ได้ตั้งใจที่จะมี บุตรเพื่อเป็นแนวทางในการให้การดูแล และส่งเสริมให้หญิงครรภ์แรกสามารถปรับตัว ด้านบทบาทหน้าที่ของการเป็นมารดาในระยะตั้งครรภ์ได้อย่างเหมาะสม