เมื่อฉีดสารพลาสติกเข้าแทนที่เลือดในหลอดของกระแต แล้วนำโครงหลอดเลือดใน เซมินอลเวสสิเคิล และในต่อมโพรสเตตมาศึกษาด้วยกล้องจุลทรรศน์ และจุลทรรศน์อิเล็กตรอน แบบส่องกราด พบว่า anterior division of internal iliac artery จะแนกเป็นแขนง ใหญ่ 3 แขนง แขนงแรกชื่อ superior vesical artery แขนงแรกนี้จะแตกเป็นแขนงย่อยอีก 5 แขนง และจะเรียกชื่อตามอวัยวะที่แขนงนั้น ๆ ไปเลี้ยงตามลำดับได้แก่ urinary branch, ureter branch, branch to vas deferens, branch to ampulla of vas deferens และ urethral branch โดยแขนงสุดท้ายนี่เองที่จะวิ่งเข้าไปเลี้ยงทางด้าน medial ของเซมินอลเวสสิเคิล จึงตั้งชื่อแขนงนี้ว่า seminal vesicle artery แขนงที่สอง ของ anterior division of internal iliac artery ชื่อ inferior vesical artery ซึ่งจะแตกให้ 5-7 แขนงย่อย โดย 5-6 แขนงไปเลี้ยงผิวของด้านบน และด้านล่างของต่อม โพรสเตต ซึ่งเนื้อด้านนอกของต่อมโพรสเตตนี้เองที่เป็นบริเวณที่มี glandular acini เป็นส่วนใหญ่ แล้วหลอดเลือดแดงยังวิ่งเข้าไปด้านในซึ่งมีก้านแขนงของท่อต่อมโพรสเตตอยู่ และไปสิ้นสุดบริเวณโคนของท่อหลักของต่อมโพรสเตต (ซึ่งท่อหลักนี้ก็จะเปิดเข้าสู่ท่อปัสสาวะ) อีก 1-2 แขนงที่เหลือก็จะไปเลี้ยงส่วนของ membranous urethra และ prostatic urethra แขนงที่ 3 ของ anterior division of internal iliac artery คือ internal pudendal artery หลอดเลือดหลักที่หนึ่งและสองมักจะเชื่อมกัน โดยเรียกหลอดเลือดที่ เชื่อมกันนี้ว่า marginal branch of superior vesical artery หลอดเลือดแดงแขนงนี้ จะแตกให้แขนงย่อย ๆ หลายแขนง โดยส่วนหนึ่งของแขนงเหล่านี้จะไปเลี้ยงบริเวณด้าน greater curvature และด้าน posteromedial ของเซมินอลเวสสิเคิล อีกสองแขนงที่เหลือ จะไปเลี้ยงบริเวณส่วนหน้าของ anteroventral lobe ของต่อมโพรสเตต หลอดเลือดแดงที่ ไปเลี้ยงเซมินอลเวสสิเคิลและต่อมโพรสเตต จะแตกแขนงเป็นหลอดเลือดแดงขนาดเล็ก ๆ แล้ว ค่อย ๆ ลดขนาดลงจนในที่สุดแตกให้เป็นหลอดเลือดฝอย หลอดเลือดฝอยของทั้งเซมินอลเวสสิเคิล และของต่อมโพรสเตตเป็นแบบไม่มีรูพรุนที่ผนัง มักจะเห็นหลอดเลือดดำใหญ่วิ่งแนบสวนทางไป กับหลอดเลือดแดง มักพบการเชื่อมต่อกันของหลอดเลือดดำทั้งในเซมินอลเวสสิเคิล และต่อม โพรสเตต หลอดเลือดดำใหญ่ของเซมินอลเวสสิเคิล และต่อมโพรสเตตจะเปิดเข้าสู่ internal iliac vein ลักษณะของรูปแบบของการแตกแขนงของหลอดเลือดแดงที่ไปเลี้ยงต่อมโพรสเตต ของกระแตจะเหมือนในมนุษย์ แต่แตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับหนู rat ซึ่งจะมีรูปแบบ ที่เริ่มต้นจากโคนท่อหลักของต่อมโพรสเตตแล้วแตกแขนงเป็นแขนงย่อยไปตามกิ่งก้านของท่อย่อย และสิ้นสุดที่ส่วนปลายยอด (glandular acini)