การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการใช้ยาแก้ปวด เพื่อเยียวยาความปวดเมื่อยของคนงานกับกระบวนการแรงงานหน่วยผลิตสับปะรดกระป๋องของ โรงงานอุตสาหกรรมผลิตอาหารขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง โดยใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพเป็นหลัก พบว่า การที่คนงานใช้ยาแก้ปวดเยียวยาความปวดเมื่อยของตนเอง เป็นผลเนื่องมาจากการถูก กำหนดโดยเงื่อนไขของกระบวนการแรงงานหน่วยผลิตสับปะรดกระป๋องที่ทำการศึกษา ซึ่งมี องค์ประกอบด้านเทคโนโลยีของกระบวนการผลิต ได้แก่ การแบ่งงานกันทำ ตามขั้นตอนบนระบบสายพาน การผลิต การใช้เครื่องจักรควบคุมจังหวะและท่าทางการทำงานกับการจัดองค์กรการผลิต ได้แก่ การกำหนดนโยบายและตั้งเป้าหมายของงาน การบริหารงานแบบราชการ การจัดการแบบวิทยาศาสตร์ การกำหนดระเบียบและวินัยทำงาน การจัดหาและจัดจ้าง การจัดสวัสดิการ การสร้างแรงจูงใจใน การทำงาน บีบบังคับให้คนงานต้องมีกิจกรรมทำงานที่เร่งรัด ซ้ำซาก อย่างต่อเนื่อง ติดต่อกัน ยาวนาน รวมทั้งมีท่าทางการทำงานที่พิเศษเฉพาะเป็นไปตามลักษณะของงานที่ทำอยู่ ทำให้คนงาน มีความปวดเมื่อยเกิดขึ้นอย่างซ้ำซาก เรื้อรัง ตามตำแหน่งอวัยวะร่างกายที่ถูกใช้ทำงาน ขณะเดียวกันกระบวนการแรงงานก็ทำให้คนงานมีประสบการณ์การใช้ยาแก้ปวดเพื่อเยียวยาความปวด เมื่อยร่วมด้วย เช่น การคุ้นเคย พบเห็นเพื่อนคนงานใช้ยาแก้ปวดเมื่อยอย่างได้ผล การที่ โรงงานจัดหายาแก้ปวดเมื่อยให้แก่คนงาน การได้รับคำแนะนำด้านการใช้ยาและแบ่งปันยาแก้ปวด เมื่อยจากคนงานที่พกพายาแก้ปวด จากเงื่อนไขที่กล่าวมาทั้งหมด จึงทำให้คนงานที่ปวดเมื่อย ได้ใช้ยาแก้ปวดเยียวยาความปวดเมื่อยเพื่อทำให้ตนเองมีกำลังแรงงาน ทำงานต่อไปได้ ดังนั้น ยาแก้ปวดจึงกลายเป็นเครื่องมือการผลิตสำคัญของกระบวนการแรงงานในที่สุด