การส่งเสริมคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง เป็นบทบาทที่สำคัญของพยาบาล ซึ่งความพึงพอใจในชีวิตเป็นเครื่องชี้บ่งถึงคุณภาพชีวิตของบุคคล ดังนั้นการศึกษาถึงปัจจัยที่มีผล ต่อความพึงพอใจในชีวิตจึงเป็นสิ่งจำเป็น วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผล ต่อความพึงพอใจในชีวิตในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง โรงพยาบาลแพร่ ได้แก่ ความเชื่ออำนาจ ควบคุมทางสุขภาพ พฤติกรรมสุขภาพและปัจจัยส่วนบุคคล กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ เป็นผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังที่มารับการตรวจรักษาที่คลินิกโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และ คลินิกโรคอายุรกรรม แผนกผู้ป่วยนอก โรงพยาบาลแพร่ จำนวน 180 ราย ทำการเลือก กลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ด้วยแบบวัดพฤติกรรม ความเชื่อ อำนาจควบคุมทางสุขภาพและความพึงพอใจในชีวิตในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง ระหว่างเดือนมีนาคม ถึงเดือนพฤษภาคม 2543 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหา ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และหาค่าอำนาจทำนายโดยการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ แบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยความพึงพอใจในชีวิตในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังอยู่ใน ระดับปานกลาง ((X)=1.18, S.D.=.27) เมื่อวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน พบว่า ความรุนแรงของโรคและพฤติกรรมสุขภาพสามารถทำนายความพึงพอใจในชีวิตในผู้ป่วยโรคปอด อุดกั้นเรื้อรังได้ร้อยละ 10.4 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จากผลการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่าพยาบาลควรสนับสนุนให้ผู้ป่วยมีพฤติกรรม สุขภาพที่เหมาะสมและจัดให้มีโปรแกรมออกกำลังกายและฟื้นฟูสมรรถภาพปอด พยาบาลควร ส่งเสริมให้ผู้ป่วยมีความเชื่ออำนาจภายในตน เพื่อส่งเสริมให้มีพฤติกรรมสุขภาพที่มีประสิทธิภาพ และมีความพึงพอใจในชีวิตเพิ่มขึ้น