ในการเรียนการสอนระดับปริญญาโทของคณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ผู้เรียนจะต้องศึกษาระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่มีความ เกี่ยวข้องสัมพันธ์กับการรับรู้จากระยะไกลในหลายๆ ด้าน ได้แก่ พื้นความรู้และเทคโนโลยีที่ใช้ ดังนั้น หากผู้เรียนมีความรู้ด้านการรับรู้จากระยะไกลย่อมสามารถผสมผสานเทคโนโลยี และนำ ไปประยุกต์ใช้กับเทคโนโลยีระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่เนื่องจากข้อ จำกัดด้านเวลา บุคลากร และพื้นความรู้ที่แตกต่างกันของผู้เรียน จึงทำให้ผู้เรียนไม่สามารถทำ ความเข้าใจในเนื้อหาได้อย่างครบถ้วน การทำวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ที่จะพัฒนาโปรแกรม คอมพิวเตอร์ช่วยสอน เพื่อเพิ่มความรู้พื้นฐานของการรับรู้จากระยะไกลแก่ผู้เรียน โปรแกรมที่ พัฒนาขึ้นอยู่ในรูปของสื่อประสมโดยพัฒนาส่วนติดต่อกับผู้ใช้ขึ้นจากโปรแกรมเดลไฟรุ่น 5.0 นำ เสนอในรูปของหน้าหนังสือ มีการดึงข้อมูลเนื้อหาบทเรียนและแบบทดสอบจากฐานข้อมูลพาราดอกซ์ และใช้แบบจำลองความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลช่วยในการออกแบบโครงสร้างฐานข้อมูล ในการวิจัย จะใช้แบบทดสอบวัดความรู้ของผู้เรียนก่อนและหลังการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน และ วิเคราะห์ข้อมูลด้วย t-test ผลที่ได้จากการทดสอบนักศึกษาระดับปริญญาโท คณะสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรศาสตร์ มหาวิทยาลัย จำนวน 25 คน โดยใช้แบบทดสอบวัดความรู้ก่อนและหลังเรียนพบว่าคะแนน ทดสอบก่อนและหลังการเรียนด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอน มีความแตกต่างกันที่ระดับ นัยสำคัญ 0.01 ซึ่งชี้ให้เห็นว่า โปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนที่พัฒนาขึ้นสามารถเพิ่มความรู้ ความเข้าใจแก่ผู้เรียนด้านการรับรู้จากระยะไกลได้ และจากการใช้แบบสอบถามประเมินความ คิดเห็นของกลุ่มตัวอย่าง ผู้เรียน ผู้เชี่ยวชาญด้านการรับรู้จากระยะไกล และด้านผู้เชี่ยวชาญ ด้านคอมพิวเตอร์ พบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความคิดเห็นที่ดีต่อโปรแกรมที่พัฒนาขึ้น ในการวิจัยครั้ง ต่อไปควรมีการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ช่วยสอนด้วยโปรแกรมอื่นๆ เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพ ดีขึ้น