การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของ อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพ ตนเองและปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำ หมู่บ้าน ในจังหวัดนครปฐม กลุ่มตัวอย่างจำนวน 400 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์ จากแบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบน มาตรฐานและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัย พบว่า 1) อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการดูแล สุขภาพตนเองในระดับปานกลาง โดยการดูแลสุขภาพตนเองด้านการกินอาหาร การทำความสะอาด ร่างกาย การป้องกันโรคและอุบัติเหตุ การดูแลสุขภาพจิตและการดูแลตนเองเมื่อเจ็บป่วยอยู่ใน ระดับมาก ในขณะที่การพักผ่อนอยู่ในระดับปานกลาง การออกกำลังกายและการตรวจสุขภาพประจำปี อยู่ในระดับน้อย 2) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของอาสาสมัคร สาธารณสุขประจำหมู่บ้านอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 ได้แก่ ปัจจัยพื้นฐาน (อายุ เพศ ระดับการศึกษา ระยะเวลาการเป็น อสม.และการมีโรคประจำตัว) ปัจจัยด้านการรับรู้ (การรับรู้ประโยชน์และการรับรู้อุปสรรคของการดูแลสุขภาพตนเอง) 3) ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ได้แก่ ปัจจัยพื้นฐาน (อายุ เพศ ระดับการศึกษาและการได้รับข่าวสารการดูแลสุขภาพตนเอง) และปัจจัยด้านการรับรู้ (การรับรู้ประโยชน์และการรับรู้อุปสรรคของการดูแลสุขภาพตนเอง) โดยสามารถร่วมกันพยากรณ์ พฤติกรรมดูแลสุขภาพตนเองของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ได้ร้อยละ 26.9 ข้อเสนอแนะจากผลจากการวิจัยในครั้งนี้ คือ ควรส่งเสริมให้อาสาสมัครสาธารณสุข ประจำหมู่บ้านรับรู้ประโยชน์ของการดูแลสุขภาพตนเองให้มากที่สุดอย่างต่อเนื่องและขจัด อุปสรรคของการดูแลสุขภาพตนเองให้ลดน้อยลงหรือหมดไป เพื่อให้อาสาสมัครสาธารณสุขประจำ หมู่บ้านเกิดความตระหนักและตัดสินใจปฏิบัติตนได้อย่างถูกต้องเหมาะสมจนเป็นสุขนิสัยติดตัว สามารถเป็นแบบอย่างแก่บุคคลในครอบครัวและชุมชนต่อไป