จากการศึกษาครั้งนี้ประสบผลสำเร็จในการเพาะเลี้ยงเชื้อแบบระยะสั้นของไธเลเรีย ระยะที่อยู่ในเม็ดเลือดแดงสายพันธุ์ไทยในห้องปฏิบัติการเป็นครั้งแรก ผลจากการทดลอง เพาะเลี้ยงเชื้อในอาหารเลี้ยงเชื้อทั้ง 4 ชนิด ได้แก่ RPMI 1640+fetal calf serum (FCS), RPMI 1640+fetal bovine serum (FBS), M199+FCS และ M199+FBS พบว่าเปอร์เซ็นต์ ของเชื้อที่มีชีวิตใน M199+FBS มีค่าสูงกว่าผลที่ได้จากอาหารเลี้ยงเชื้อชนิดอื่น และ หลังจากการเพาะเลี้ยงเชื้อเป็นเวลา 72 ชม. สามารถตรวจพบเชื้อได้ครบทุกระยะ ซึ่งได้แก่ ระยะวงแหวน, ไม้ขีดไฟ, 2 จุด, 3 จุด และ 4 จุด เมื่อทำการเพาะเลี้ยงเชื้อโดยเพิ่ม เปอร์เซ็นต์เม็ดเลือดแดงที่ติดเชื้อและติดตามผลเป็นเวลา 120 ชม. พบว่าเปอร์เซ็นต์ เม็ดเลือดแดงที่ติดเชื้อที่มีชีวิตมีค่ามากสุดเมื่อทำการเพาะเลี้ยงเชื้อไปแล้ว 24-48 ชม. และเมื่อทำการทดลองหาเปอร์เซ็นต์ parasitemia และเปอร์เซ็นต์ cell suspension ที่เหมาะสมเพื่อใช้ในการเริ่มต้นการเพาะเลี้ยงเชื้อพบว่าอยู่ในช่วง 4.5% - 18% และ 10% - 12.5% ตามลำดับ จากการเพาะเลี้ยงเชื้อที่สภาวะ เหมาะสมดังกล่าว ทำให้ปริมาณของ เชื้อที่มีชีวิตมากขึ้นและมีเชื้ออยู่ครบทุกระยะ ในการศึกษาตรวจกรองหาสารที่มีฤทธิ์ต้าน เชื้อไธเลเรียของยาต้านสปอโรซัวในเลือด 4 ชนิด และสารสกัดจากสมุนไพร 7 ชนิด โดยใช้เชื้อ ไธเลเรียสายพันธุ์ไทยที่เพาะเลี้ยงได้ และทำการตรวจสอบโดยวิธีนับเชื้อภายใต้กล้อง จุลทรรศน์และวิธี radioisotope พบว่า คลอโรควิน, ควินินและสารสกัดจากต้นหญ้าดอกขาว เท่านั้นที่มีฤทธิ์ต้านเชื้อไธเลเรีย แม้ว่าค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถฆ่าเชื้อ ไธเลเรียได้ 50% (IC(.50)) ของคลอโรควิน, ควินินและสารสกัดจากต้นหญ้าดอกขาวสูงกว่ารายงานที่ได้จากเชื้อ สายพันธุ์ญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามเมื่อเปรียบเทียบค่า IC(,50) ของสารทั้ง 3 ชนิดจาก 2 วิธีพบว่าให้ผล ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (คลอโรควิน: 13.09 vs 12.00 (+,m)M

ควินิน: 285.96 vs 260.00 (+,m)M

สารสกัดจากต้นหญ้าดอกขาว : 888.61 vs 745.00 (+.m)g/ml) (p=0.256

p=0.065

p=0.175) จากการศึกษาครั้งนี้ชี้บ่งว่าการเพาเลี้ยงเชื้อไธเลเรียแบบระยะสั้นในห้องปฏิบัติการสามารถ นำไปใช้ในการศึกษาหายาต้านเชื้อไธเลเรียสายพันธุ์ไทยได้และยังสามารถนำไปใช้ในการศึกษา วิจัยเกี่ยวกับเชื้อไธเลเรียที่ต้องใช้เชื้อระยะที่อยู่ในเม็ดเลือดแดงอีกด้วย