การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการศึกษาวิชาปฏิบัติ ดนตรีสากลของภาควิชาดนตรีสากลของภาควิชาดุริยางค์ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ศึกษาเฉพาะ กลุ่มวิชาชีพบังคับหลักสูตรศิลปบัณฑิต วิชาเอกดนตรีสากล (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ.2530) โดย การสัมภาษณ์และการสังเกตแบบมีส่วนร่วมอาจารย์ผู้สอน 17 คน นักศึกษา จำนวน 55 คน ผลการวิจัยพบว่า ด้านหลักสูตร : กลุ่มวิชาชีพบังคับ จำนวน 40 หน่วยกิต ทั้งผู้บริหาร อาจารย์และ นักศึกษามีความเห็นว่าจำนวนหน่วยกิตพอดี สำหรับการเรียนระดับปริญญาตรี เนื้อหาของกลุ่ม วิชาชีพบังคับกับจำนวนคาบมีความสัมพันธ์กัน เนื้อหาของการปฏิบัติกลุ่มเครื่องสาย 1-8, กลุ่ม เปียโน ตั้งเกณฑ์ไว้สูงไป กลุ่มการบรรเลงในวงดนตรี 1-8 คำอธิบายรายวิชาไม่ชัดเจน ด้านแผนการสอน : เนื่องจากคณะนาฏศิลปไม่มีนโยบายให้อาจารย์ต้องส่งแผนการสอน ดังนั้น จึงมีอาจารย์ที่ทำแผนการสอน จำนวน 12 คน ส่วนอีก 5 คน ใช้วิธีเตรียมการสอน ด้านเทคนิคและวิธีสอน : อาจารย์ผู้สอนส่วนมากใช้วิธีการอธิบายและสาธิตให้ดู นอกนั้น จะสอนให้รู้จักแก้ปัญหา และวิเคราะห์เพลงสัมพันธ์กัน อาจารย์บางคนนอกจากเครื่องดนตรีแล้ว จะใช้สื่อที่เป็นตำราอย่างเดียว การวัดและประเมินผล : อาจารย์กำหนดให้นักศึกษาเข้าทำการสอบกลางภาคและปลายภาค ส่วนใหญ่มักเก็บคะแนนระหว่างภาคต่อปลายภาคเป็น 70:30 สภาพของการศึกษาวิชาปฏิบัติดนตรีสากลในกลุ่มวิชาชีพบังคับด้านแผนการสอน เทคนิค วิธีสอน สื่อและอุปกรณ์การสอน การวัดและประเมินผล โดยส่วนใหญ่แล้วกระบวนการเรียน การสอนเป็นไปด้วยความราบรื่นดี ยกเว้นบางวิชาเช่น กลุ่มเครื่องสาย กลุ่มเครื่องเปียโน กลุ่มการบรรเลงประสมวงควรจะปรับปรุงเนื้อหารายวิชา