การศึกษาแมลงกินซากโดยใช้ซากหนูและไก่เป็นเหยื่อล่อในสิ่งแวดล้อมที่ต่างกันคือ บริเวณ ทุ่งหญ้าและบริเวณป่า ณ อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลำดับการเข้ากินซาก, อัตราการย่อยสลายซากที่เกิดจากแมลงกินซาก, ความหลากหลายของกลุ่มแมลงปีกแข็งที่พบบนซาก และผลของปัจจัยสิ่งแวดล้อมต่อกระบวนการย่อยสลายซาก แต่ละการทดลองใช้เวลาประมาณ 35-40 วัน หรือจนกว่าซากจะย่อยสลายหมด รวมตลอดปีทำการศึกษาทั้งหมด 6 ครั้ง ในช่วงสัปดาห์แรกของกระบวนการย่อยสลายซากของสัตว์ทั้งสองชนิด มีอัตราการย่อยสลาย สูงสุดในฤดูร้อน (มากกว่า 70% ของน้ำหนักตัว), ฤดูฝน (40% ของน้ำหนักตัว) และฤดูหนาว (20% ของน้ำหนักตัว) ตามลำดับ พบแมลงในอันดับ Diptera และ Coleoptera มากบนซาก สัตว์ทั้งสองชนิด หนอนแมลงวันหัวเขียว มีบทบาทสำคัญต่อการย่อยสลายซาก รองลงมาคือกลุ่ม แมลงปีกแข็ง พบแมลงปีกแข็งทั้งหมด 21 สปีซีส์ จากซากของสัตว์ทั้งสองชนิด ความหลากหลายของ แมลงปีกแข็งที่พบจากซากที่อยู่ในป่า (H = 2.261) สูงกว่าที่พบจากซากที่อยู่ในทุ่งหญ้า (H= 2.114) ณ บริเวณทุ่งหญ้า พบความหลากหลายของแมลงปีกแข็งสูงสุดในฤดูร้อน, ฤดูฝน และฤดูหนาว ตามลำดับ ในขณะที่ ณ บริเวณป่า พบความหลากหลายของแมลงปีกแข็งสูงสุดในฤดูฝน, ฤดูร้อน และ ฤดูหนาว ตามลำดับ แมลงปีกแข็งที่พบจากซากหนู ณ บริเวณทุ่งหญ้าและป่ามีสัมประสิทธิ์ความคล้าย (Similarity coefficient) เท่ากับ 0.83 จากการศึกษาครั้งนี้ พบแมลงทั้งหมดประมาณ 50 สปีซีส์