ข้อมูลที่สูญหายจะลดประสิทธิภาพของค่าประมาณจากการวิเคราะห์ฐานข้อมูลที่เหลือ อยู่ และทำให้ไม่สามารถวิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีมาตรฐานได้ตามปกติ วิธีใส่ค่าหลายค่า แทนข้อมูลที่สูญหายจะทำให้ค่าประมาณทางสถิติมีความถูกต้องกว่าวิธีใส่ค่าเพียงค่าเดียว การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบค่าความคลาดเคลื่อนของสัมประสิทธิ์ การถดถอยแบบลอจิสติคระหว่างวิธีการใส่ค่าหลายค่าแทนข้อมูลที่สูญหายแต่ละค่าแบบสุ่ม อย่างง่าย เมื่อตัวแปรมีข้อมูลสูญหาย โดยใช้จำนวนค่าที่ใส่แทนค่าสูญหายแบบเชิงสุ่ม M=3, 5 กับการใส่ค่าเพียงค่าเดียว M=1 โดยใช้ข้อตกลงเบื้องต้นว่าข้อมูลมีการสูญหาย แบบเชิงสุ่ม (MAR) ตัวอย่างการศึกษาคือข้อมูลทุติยภูมิผู้ขับขี่จักรยานยนต์ที่บาดเจ็บ เข้ารับการรักษาที่แผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลราชวิถี จำนวน 2,668 ราย ตั้งแต่ วันที่ 1 มกราคม - 31 ธันวาคม 2538 ผลของการศึกษาด้วยการประยุกต์ใช้วิธีการใส่ค่าหลายค่าแทนค่าสูญหายแต่ละค่า ชี้ให้เห็นว่าค่าความคลาดเคลื่อนของสัมประสิทธิ์การถดถอยแบบลอจิสติกเมื่อใช้ M=3,5 มีค่ามากกว่าการใส่ค่าแทนข้อมูลที่สูญหายเพียงค่าเดียว M=1 ในโมเดลการถดถอยแบบ ลอจิสติคซึ่งมีตัวแปรตามคือ ระดับคะแนนโคม่าปกติ ส่วนตัวแปรอิสระได้แก่ การใช้ยา ที่มีผลต่อการควบคุมพาหนะขณะขับขี่, การใช้หมวกนิรภัย, การดื่มเครื่องดื่มผสม แอลกอฮอล์ของผู้ขับขี่, อายุ และเพศซึ่งตัวแปรสามตัวแรกเป็นตัวแปรร่วมทวิที่มีค่า สูญหาย เมื่อเปรียบเทียบค่าประมาณในระหว่างชุดข้อมูลที่ใส่ค่าหลายค่าพบค่าความ คลาดเคลื่อนของสัมประสิทธิ์การถดถอยแบบลอจิสติคของตัวแปรอิสระ เมื่อใช้ M=3 มีค่ามากกว่า M=5 ยกเว้นตัวแปรการใช้หมวกนิรภัย และความคลาดเคลื่อนของสัมประสิทธิ์ การถดถอยแบบลอจิสติคจากการวิเคราะห์ชุดข้อมูลที่สมบูรณ์มีค่าสูงกว่าข้อมูลที่ใส่ค่า แทนข้อมูลที่สูญหายแต่ละค่า จากการวิเคราะห์ชุดข้อมูลที่ใส่ค่าหลายค่าแทนข้อมูลที่ สูญหายแต่ละค่าแสดงให้เห็นว่าโมเดลการถดถอยแบบลอจิสติคมีนัยสำคัญทางสถิติ วิธีนี้ดีกว่าการวิเคราะห์ข้อมูลที่มีเพียงหน่วยตัวอย่างซึ่งได้ค่าสังเกตของตัวแปรครบ ทุกตัวเท่านั้น และวิธีนี้สามารถประยุกต์ใช้ได้กับข้อมูลที่ตัวแปรไม่ได้รับคำตอบ ซึ่ง จะได้ผลดีกับตัวแปรชนิดแบ่งกลุ่ม