การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินการบรรลุตามวัตถุประสงค์ของ โครงการฯ ในด้านการจัดการน้ำและการส่งเสริมการเกษตร ด้านการเปลี่ยนแปลงทางด้าน เศรษฐกิจและสังคมของเกษตรกรในเขตโครงการฯ เพื่อประเมินผลกระทบทางด้านสิ่งแวดล้อมที่ เกิดจากการดำเนินโครงการฯ ในด้านของการแพร่กระจายของศัตรูพืช เพื่อประเมินทัศนคติ ของเกษตรกรทั้งที่อยู่ในและนอกเขตโครงการฯ ที่มีต่อโครงการฯ และต่อเจ้าหน้าที่ของ โครงการฯ พร้อมทั้งศึกษาถึงสภาพปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานของโครงการฯ และ ในการทำการเกษตร การวิจัยครั้งนี้ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยเชิงสำรวจ ในลักษณะเปียบเทียบระหว่างเกษตรกร ที่อยู่ในเขตโครงการฯ กับเกษตรกรที่อยู่นอกเขตโครงการฯ โดยใช้แบบสัมภาษณ์สำหรับเกษตรกร ที่อยู่ในเขตโครงการฯ จำนวน 150 ครัวเรือน และเกษตรกรที่อยู่นอกเขตโครงการฯ 140 ครัวเรือน รวม 290 ครัวเรือน พร้อมทั้งสัมภาษณ์เชิงลึกเจ้าหน้าที่ของโครงการฯ ผู้นำ หมู่บ้าน เจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครองในพื้นที่ศึกษา จำนวน 13 ราย สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลใช้ โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC โดยสถิติที่ใช้ในการทดสอบสมมติฐาน คือ T-Test และ ((+,C)(2)) ผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรที่อยู่ในเขตโครงการฯส่วนใหญ่เป็นสมาชิกกลุ่มผู้ใช้น้ำ (ร้อยละ 89.6) และมีส่วนร่วมในการดูแลรักษาคลองส่งน้ำซึ่งยังอยู่ในสภาพที่สามารถใช้งาน ได้ดี โดยส่วนใหญ่ทางโครงการฯ สามารถจัดสรรน้ำให้เกษตรกรได้อย่างเพียงพอและทันความ ต้องการ ส่วนการส่งเสริมการเกษตร พบว่าเกษตรกรส่วนใหญ่เคยได้รับการอบรมทางด้านการเกษตร (ร้อยละ 84.0) และเมื่อศึกษาเปรียบเทียบสภาพทางเศรษฐกิจของเกษตรกรทั้ง 2 กลุ่ม พบว่า เกษตรกรที่อยู่ในเขตโครงการฯ มีผลผลิตข้าวต่อไร่ รายได้ทางการเกษตร รายได้รวมของ ครัวเรือน รายได้สุทธิจากการทำนา และมีจำนวนเงินออม มากกว่าเกษตรกรที่อยู่นอกเขต โครงการฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ส่วนทางด้านสังคม พบว่าความคาดหวัง ทางด้านการศึกษาของบุตรหลาน และการย้ายถิ่นออกของเกษตรกรทั้ง 2 กลุ่มไม่แตกต่างกัน ในด้านสิ่งแวดล้อมพบว่าการดำเนินงานของโครงการฯ ก่อให้เกิดผลกระทบด้านสิ่งแวดล้อมใน เรื่องการแพร่กระจายของศัตรูพืช ได้แก่ หนอนกอ เพลี้ยไฟ เพลี้ยกระโดดสีน้ำตาล โรคจู๋ สำหรับทัศนคติของเกษตรกรทั้ง 2 กลุ่มพบว่าส่วนใหญ่มีทัศนคติในทางที่ดีต่อโครงการฯ และ ต่อเจ้าหน้าที่ของโครงการฯ ปัญหาที่พบในการดำเนินงานของโครงการฯ คือเรื่องของปริมาณ น้ำต้นทุนที่จะใช้ในการจัดสรรให้เกษตรกรพบว่าในฤดูแล้งจะมีน้อย ขาดงบประมาณในการขยาย พื้นที่โครงการฯ สภาพพื้นที่มีปัญหาในการรับน้ำ และในการขยายพื้นที่โครงการฯ ส่วนปัญหา ของเกตรกรในการทำการเกษตรนอกจากปัญหาขาดแคลนน้ำแล้วยังพบว่ามีปัญหาเรื่องราคาผลผลิต ที่ไม่แน่นอน ขาดแคลนเงินทุน และเกิดการระบาดของแมลงศัตรูพืช ข้อเสนอแนะจากการศึกษาคือ ควรขยายพื้นที่โครงการฯให้มากยิ่งขึ้น พร้อมทั้งส่งเสริม การเกษตรควบคู่ไปด้วย แต่ก่อนที่จะทำการขยายพื้นที่โครงการฯ ควรศึกษาปริมาณน้ำต้นทุนว่า มีเพียงพอที่จะจัดสรรให้เกษตรกรทำการเพาะปลูกได้ตลอดปีหรือไม่ และควรประสานงานกับ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดราคาผลผลิตทางการเกษตร ช่วยแก้ปัญหาราคาผลผลิตที่ไม่ แน่นอน ตลอดจนส่งเสริมให้มีการจัดตั้งกลุ่มผู้ใช้น้ำในรูปนิติบุคคลเพื่อประโยชน์ในการ จัดการน้ำและการดำเนินธุรกิจต่อไป