ขมิ้นชันเป็นพืชที่พบทั่วไปในเขตร้อนชื้น ในตำรายาไทยใช้เหง้าขมิ้นชันสดและแห้ง รักษาแผลในกระเพาะอาหาร ช่วยขับลม รักษาแผลเป็นหนองและใช้ต้านการอักเสบ เมื่อ นำเหง้าขมิ้นชันสดและแห้งมากลั่นด้วยน้ำ พบว่า มีปริมาณน้ำมันระเหย 1.88% และ 7.02% (v/w) ตามลำดับ สารเคอร์คูมินอยด์ (crude curcuminoids) ในเหง้าขมิ้นชันแห้งมีปริมาณ 6.95% (w/w) เมื่อนำผงขมิ้นชันแห้งมาสกัดด้วย 95% เอธานอล จะได้สารสกัดหยาบ (crude ethanol extract) 29.52% (w/w) ซึ่งประกอบด้วยสารสำคัญ คือ curcumin (11.6%), demethoxycurcumin (10.32%) และ bisdemethoxycurcumin (10.77%) เมื่อนำสาร สกัดขมิ้นชันส่วนต่างๆ มาทดสอบฤทธิ์ต้านจุลชีพต่อราเส้นใย 29 strains และยีสต์ 27 strains ที่แยกได้จากคนไข้ รวมทั้งแบคทีเรีย 13 standard strains และ 8 laboratory strains พบว่า น้ำมันระเหยแสดงฤทธิ์ยับยั้งราเส้นใยได้ดีที่สุด (26.1-46.0 มม.) และยับยั้งยีสต์ จำพวก ~iCryptococcus~i ได้ดีกว่า ~iCandida~i อย่างมีนัยสำคัญ (p<0.01) สำหรับ แบคทีเรียพบว่าสารสกัดทุกชนิดให้ผลยับยั้งเชื้อไม่น่าพอใจ (6.1-16.0 มม.) ยกเว้น ผลต่อ ~iStreptococcus pyogenes~i (17.0 มม.) เนื่องจากน้ำมันระเหยมีฤทธิ์ยับยั้งเชื้อราได้ดีที่สุดจึงนำมาทดสอบหาความเข้มข้นต่ำสุด ที่ยับยั้งเชื้อได้ (MIC) โดยวิธี broth dilution method พบว่า ฤทธิ์การยับยั้งราของ น้ำมันระเหยทั้งชนิดที่กลั่นใหม่และที่เก็บไว้นานประมาณ 18 เดือน ให้ MIC ที่ 7.8 และ 7.2 มคก/มล ตามลำดับ สารสกัดหยาบให้ฤทธิ์ยับยั้งทั้งรา ยีสต์ และแบคทีเรียได้เช่นกันแต่ให้ฤทธิ์ ต่ำกว่าน้ำมันระเหย (6.1-26.0 มม.) ส่วน curcumin, demethoxycurcumin, และ bisdemethoxycurcumin แสดงฤทธิ์ยับยั้งรา ยีสต์ และแบคทีเรียได้ต่ำมาก ในขณะที่สาร เคอร์คูมินอยด์ให้ผลยับยั้งเฉพาะยีสต์ชนิด ~iCryptococcus~i เท่านั้น (6.1-26.0 มม.) จากผลการศึกษาฤทธิ์ต้านจุลชีพดังกล่าว น่าจะนำส่วนของน้ำมันระเหยและสารสกัดหยาบมาใช้ พัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์ยาหรือเครื่องสำอางค์ที่ใช้กับโรคผิวหนังต่อไป