| ชื่อเรื่อง | : | ประสิทธิภาพและความปลอดภัยระหว่าง ริสเพอริโดน และ ฮาโลเพอริดอล ในผู้ป่วยไทยที่เป็นโรคจิตเภทครั้งแรก |
| นักวิจัย | : | สุทธิพงศ์ ชิณเครือ |
| คำค้น | : | FIRST-EPISODE , SCHIZOPHRENIA , SCHIZOPHRENIFORM DISORDER , RISPERIDONE , HALOPERIDOL |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2542 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=44093 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อประเมินประสิทธิภาพและความปลอดภัย ของริสเพอริโดนซึ่งเป็นยารักษาโรคจิตกลุ่มใหม่ เปรียบเทียบกับฮาโลเพอริดอลซึ่งเป็น ยารักษาโรคจิตกลุ่มเดิม ในการรักษาผู้ป่วยไทยที่เป็นโรคจิตเภทครั้งแรก การศึกษานี้ เป็นการศึกษาไปข้างหน้าเป็นระยะเวลา 24 สัปดาห์ โดยการสุ่มตัวอย่างที่เป็นโรค จิตเภทครั้งแรก จำนวน 22 คน จากโรงพยาบาลศรีธัญญา เพื่อรักษาด้วยยาริสโพริโดน ในขนาด 2-6 มิลลิกรัมต่อวัน หรือยาฮาโลเพอริดอลในขนาด 10-40 มิลลิกรัมต่อวัน ผลการศึกษาประกอบด้วยประสิทธิภาพการรักษาและผลข้างเคียง ซึ่งประสิทธิภาพการรักษา จะถูกวัดโดยมาตรวัด Positive and Negative Syndrome Scal (PANSS) และผล ข้างเคียงโดยเฉพาะผลข้างเคียงทางระบบเอกซ์ตร้าปิรามิดอล (Extrapyramidal symptoms, EPS) จะถูกวัดโดยมาตรวัด Extrapyramidal Symptom Rating Scale (ESRS) ประสิทธิภาพการรักษาจะประเมินที่ 8 สัปดาห์ ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า ยาริสเพอริโดนมีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับยาฮาโลเพอริดอลในการลดค่าคะแนน PANSS ของผู้ป่วย อัตราการตอบสนองต่อการรักษาที่ 8 สัปดาห์ ซึ่งพิจารณาจากค่าคะแนน PANSS ลดลงอย่างน้อย ร้อยละ 20 เมื่อเปรียบเทียบกับค่าคะแนนเริ่มต้นในกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับยาริสเพอริโดน ขนาด 3.5(+,ฑ)1.8 มิลลิกรัมต่อวันเท่ากับร้อยละ 81.8 และในกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับ ยาฮาโลเพอริดอลขนาด 12.6(+,ฑ)10.3 มิลลิกรัมต่อวันเท่ากับรัอยละ 66.7(p=0.29) ในช่วงระยะเวลา 24 สัปดาห์ ของการติดตามผลการรักษา กลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับยา ริสเพอริโดนจะพบอุบัติการณ์ของผลข้างเคียง drowsiness และ tremor มากกว่า ในขณะที่ กลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับยาฮาโลเพอริดอลจะพบอุบัติการณ์ของผลข้างเคียง acute dystonia และ sialorrhea มากกว่า การเพิ่มขึ้นของน้ำหนักตัวในผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่ม รวมถึงผลข้างเคียง ชนิด erectile dysfunction, irreuglar menstruation และ akathisia ในกลุ่ม ผู้ป่วยที่ได้รับริสเพอริโดน และ acute dystonia, akathisia และ galactorrhea ในกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับยาฮาโลเพอริดอล จัดเป็นผลข้างเคียงสำคัญที่ทำให้ผู้ป่วยไม่ต้อง การที่จะได้รับยาต่อเนื่องในระหว่าง 24 สัปดาห์ ของการติดตามผลการศึกษา ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ในผู้ป่วยโรคจิตเภทครั้งแรก การให้การรักษาด้วยยา ริสเพอริโดนจะมีประสิทธิภาพเทียบเท่ากับยาฮาโลเพอริดอล โดยริสเพอริโดนจะมีข้อดีกว่า ฮาโลเพอริดอลเมื่อพิจารณาว่าริสเพอริโดนจะพบอุบัติการณ์ของผลข้างเคียงทางระบบ เอกซ์ตร้าปิรามิดอล ชนิด acute dystonia น้อยกว่า |
| บรรณานุกรม | : |
สุทธิพงศ์ ชิณเครือ . (2542). ประสิทธิภาพและความปลอดภัยระหว่าง ริสเพอริโดน และ ฮาโลเพอริดอล ในผู้ป่วยไทยที่เป็นโรคจิตเภทครั้งแรก.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุทธิพงศ์ ชิณเครือ . 2542. "ประสิทธิภาพและความปลอดภัยระหว่าง ริสเพอริโดน และ ฮาโลเพอริดอล ในผู้ป่วยไทยที่เป็นโรคจิตเภทครั้งแรก".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุทธิพงศ์ ชิณเครือ . "ประสิทธิภาพและความปลอดภัยระหว่าง ริสเพอริโดน และ ฮาโลเพอริดอล ในผู้ป่วยไทยที่เป็นโรคจิตเภทครั้งแรก."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2542. Print. สุทธิพงศ์ ชิณเครือ . ประสิทธิภาพและความปลอดภัยระหว่าง ริสเพอริโดน และ ฮาโลเพอริดอล ในผู้ป่วยไทยที่เป็นโรคจิตเภทครั้งแรก. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2542.
|
