พฤติกรรมเชิงจริยธรรมเป็นองค์ประกอบที่สำคัญในการปฏิบัติการพยาบาล โดยมี ข้อบังคับของสภาการพยาบาลว่าด้วยข้อจำกัดและเงื่อนไขในการประกอบวิชาชีพการพยาบาล ตามพระราชบัญญัติวิชาชีพการพยาบาลและการผดุงครรภ์ พ.ศ. 2528 ควบคุมอยู่ แต่ยังเกิด ปัญหาจริยธรรม ซึ่งพบเห็นจากข้อร้องเรียน และข้อคิดเห็นการให้บริการ ซึ่งโรงพยาบาล ในจังหวัดนนทบุรียังไม่เคยมีการประเมินจริยธรรมพยาบาลวิชาชีพมาก่อน ดังนั้นการวิจัย เชิงอรรถาธิบายเรื่องพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของพยาบาลวิชาชีพ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมิน พฤติกรรมเชิงจริยธรรมของพยาบาลวิชาชีพ และหาความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติต่อวิชาชีพ บรรยากาศองค์การกับพฤติกรรมเชิงจริยธรรมของพยาบาลวิชาชีพในจังหวัดนนทบุรี เก็บข้อมูล จากพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาล 6 แห่ง จำนวน 305 คน โดยใช้แบบสอบถาม เก็บข้อมูลใน ระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ - 11 มีนาคม 2542 นำมาวิเคราะห์ได้ 300 ฉบับ คิดเป็น ร้อยละ 98.36 ผลการวิจัยพบว่าพยาบาลวิชาชีพส่วนใหญ่มีสถานภาพโสด มีอายุเฉลี่ย 34-57 ปี ปฏิบัติงานในตำแหน่งพยาบาลประจำการร้อยละ 82.7 มีการศึกษาในระดับปริญญาตรี ร้อยละ 94.7 และส่วนใหญ่เคยได้รับการอบรมพฤติกรรมเชิงจริยธรรมร้อยละ 70.0 พฤติกรรมเชิง จริยธรรมของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลจังหวัดนนทบุรีอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 72.3 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าพยาบาลวิชาชีพมีระดับพฤติกรรมเชิงจริยธรรมอยู่ในระดับสูง ด้านความสุภาพอ่อนโยน ร้อยละ 65.3 รองลงมาด้านความมีระเบียบวินัยร้อยละ 60.3 และ มีพฤติกรรมเชิงจริยธรรมอยู่ในระดับต่ำด้านความเมตตากรุณา ร้อยละ 20.0 พยาบาลมี ทัศนคติต่อวิชาชีพอยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 68.0 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าพยาบาล วิชาชีพมีทัศนคติอยู่ในระดับสูง ด้านงานพยาบาลเป็นวิชาชีพ ร้อยละ 22.0 และมีทัศนคติ ต่อวิชาชีพอยู่ในระดับต่ำด้านการปฏิบัติงานร้อยละ 15.3 และมีบรรยากาศองค์การในกลุ่ม งานการพยาบาลตามการรับรู้ของพยาบาลอยู่ในระดับปานกลาง ร้อยละ 73.0 เมื่อพิจารณา เป็นรายด้านพบว่า บรรยากาศ องค์การ ในกลุ่มงานการพยาบาลตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ อยู่ในระดับดี ในด้านความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ร้อยละ 15.3 ในมิติโครงสร้างองค์การ และความขัดแย้งอยู่ในระดับต้องปรับปรุงเท่ากันร้อยละ 18.7 ส่วนความสัมพันธ์กับพฤติกรรม เชิงจริยธรรมของพยาบาลวิชาชีพ พบว่าทัศนคติต่อวิชาชีพ และบรรยากาศองค์การโดยรวมและ รายด้านมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับพฤติกรรมเชิงจริยธรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ตัวแปรสำคัญที่อธิบายความผันแปรของพฤติกรรมเชิงจริยธรรม ได้แก่ บรรยากาศ ความเป็น อันหนึ่งอันเดียวกัน ทัศนคติด้านการปฏิบัติงานและด้านความสัมพันธ์กับผู้ป่วย ญาติ ผู้ร่วม วิชาชีพ โดยอธิบายความผันแปรได้ร้อยละ 16.7 จากผลการศึกษาจึงควรเสริมสร้างบรรยากาศ ให้เกิดความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เพื่อให้สมาชิกมีความรักใคร่กลมเกลียว ส่งเสริม ทัศนคติต่อวิชาชีพด้านการปฏิบัติงานและการเป็นมนุษยสัมพันธ์กับผู้ป่วยให้มากขึ้น ตลอดจน ปรับปรุงพฤติกรรมเชิงจริยธรรมด้านความเมตตากรุณา