ผู้วิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของประสิทธิภาพขององค์กรต่อการพัฒนา หลักสูตรและกระบวนการเรียนการสอนตามนโยบายปฏิรูปการศึกษา การวิจัยนี้เป็นกรณีศึกษา เฉพาะโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดอุบลราชธานี โดยการเก็บ รวบรวมข้อมูลเชิงปริมาณด้วยการสัมภาษณ์จากโรงเรียนที่ร่วมนโยบายปฏิรูปการศึกษาจำนวน 36 โรง โรงเรียนที่ยังไม่ร่วมนโยบายปฏิรูปการศึกษา 37 โรง ใช้สถิติการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression Analysis) จากนั้นทำการคัดเลือกโรงเรียนเพื่อศึกษาเชิงคุณภาพ ในโรงเรียนที่ร่วม/ยังไม่ร่วมนโยบายปฏิรูปการศึกษาประเภทละ 9 โรง โดยวิธีการสัมภาษณ์ ระดับลึกและการสังเกต ผลการวิจัยพบว่า โรงเรียนที่ร่วม/ยังไม่ร่วมนโยบายปฏิรูปการศึกษามีความแตกต่างกัน ด้านขนาดของโรงเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ค่า < 0.01 ในขณะที่สมรรถนะขององค์กร การสร้างบรรยากาศในองค์กรและภาวะผู้นำขององค์กร มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ค่า < 0.05 ในปีการศึกษา 2540-2541 ซึ่งเป็นช่วงเวลาปีที่ 2-3 ในการปฏิรูปการ ศึกษา ขณะเดียวกันผลการพัฒนาหลักสูตรและกระบวนการเรียนการสอน ในโรงเรียนทั้งสองมีลักษณะแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติทุกปีการศึกษา เมื่อทำการ วิเคราะห์ความสัมพันธ์และผลการศึกษาในเชิงคุณภาพสอดคล้องกัน คือ ตัวแปรอิสระที่มีค่า ความสัมพันธ์ต่อตัวแปรตามสูงสุด คือ การร่วม/ยังไม่ร่วมนโยบายปฏิรูปการศึกษา รองลงมาคือ ขนาดขององค์กรและการมีส่วนร่วมของประชาชน ตามลำดับ และเมื่อวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณเพื่อ ทำนายความสำเร็จในการพัฒนาหลักสูตร และกระบวนการเรียนการสอน พบว่า ตัวแปรที่สามารถอธิบายความสำเร็จได้ คือ การร่วม/ยังไม่ร่วมนโยบายปฏิรูปการศึกษา เมื่อ ทำการควบคุมตัวแปรด้าน การร่วม/ยังไม่ร่วมนโยบายปฏิรูปการศึกษาพบว่าขนาดขององค์กร สมรรถนะขององค์กร การสร้างบรรยากาศในองค์กร สามารถทำนายผลการพัฒนาหลักสูตร และกระบวนการเรียนการสอน ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ค่า < 0.01 อย่างไร ก็ดีเมื่อวิเคราะห์โดยรวมทุกปัจจัยสามารถทำนายผลการพัฒนาหลักสูตร และ กระบวนการเรียนการสอน ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ค่า < 0.01 ทุกปีการศึกษาเช่นกัน