| ชื่อเรื่อง | : | การศึกษาการวัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์และสมบัติที่ได้ของยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์" |
| นักวิจัย | : | สุพรรนิภา นิ่มสุวรรณ |
| คำค้น | : | PURIFIED NATURAL RUBBER , PEROXIDE , AGEING , COAGENT , SILICA , SEAL |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2542 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=44067 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาการวัลคาไนซ์ยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์" โดยใช้เปอร์ออกไซด์ และการประเมินผลที่มีต่อสมบัติต่าง ๆ วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อหาความเหมาะสมของ การนำยางธรรมชาติมาใช้เพื่อให้เกิดคุณค่าสูงทางอุตสาหกรรม โดยเฉพาะทางด้านการแพทย์ การศึกษางานวิจัยนี้สืบเนื่องมาจากผลของการประยุกต์ใช้ยางธรรมชาติในทางการแพทย์ ซึ่งมีปัญหาในเรื่องของการเกิดอาการแพ้อันเนื่องมาจากโปรตีนที่มีอยู่ในยางธรรมชาติ และ การเกิดไนโตรซามีนและไนโตรสเตเบิลเอมีนเมื่อใช้ระบบการวัลคาไนซ์โดยใช้กำมะถันและตัวเร่ง จากปัญหาข้างต้นอาจแก้ไขได้โดยการใช้ยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์" และระบบการวัลคาไนซ์ของ เปอร์ออกไซด์ ซึ่งก็เป็นหัวข้อของการศึกษานี้ ผลการศึกษาพบว่า ยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์" ซึ่งมีปริมาณไนโตรเจน 0.02% สามารถเตรียม ได้โดยง่ายด้วยกระบวนการเอาโปรตีนออกโดยใช้เอนไซม์ตามด้วยการปั่นแยก 2 ครั้ง ยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์" ที่ได้จะถูกนำไปวัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์และเปรียบเทียบสมบัติเชิงกายภาพกับ ยางธรรมชาติที่ไม่ได้ผ่านการทำให้บริสุทธิ์และยางสังเคราะห์ไอโซปรีน ความแข็งแรงสูงสุด ที่ได้ของยางที่วัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์จะอยู่ในช่วง 10 MPa ซึ่งต่ำกว่าค่าความแข็งแรง สูงสุดที่ได้จากระบบการวัลคาไนซ์โดยใช้กำมะถันและตัวเร่งมาก ดังนั้นจึงพยายามที่จะปรับปรุง สมบัติของยางวัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์โดยการใช้สารที่ช่วยในการวัลคาไนซ์ (ไทรเมธิลอล โพรเพนไทรเมธาคิเลต) และซิลิกาทั้งชนิดที่มีและไม่มีสารประสานไซเลน พบว่าการใช้ซิลิกา ทั้งที่มีและไม่มีสารประสานไซเลน จะให้ผลเป็นที่น่าพอใจ ด้วยการใช้ซิลิกา 40 phr ค่าของ ความต้านทานแรงดึง, ค่าความแข็งแรงสูงสุด, ค่าความต้านทานการฉีกขาดสูงสุด และค่าความ แข็งจะเพิ่มขึ้นอย่างน้อย 2 เท่า ยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์" ที่เตรียมได้จะแสดงสมบัติการทน ต่อการเสื่อมสภาพด้วยการใช้ความร้อนเป็นที่น่าพอใจ เมื่อให้การวัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์ ดำเนินไปจนถึง 98.4% และสมบัติการนำไปทำเป็นผลิตภัณฑ์ดีกว่ายางธรรมชาติที่ไม่ได้ผ่านการ ทำให้บริสุทธิ์ สีของยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์" จะอ่อนกว่ายางธรรมชาติที่ไม่ได้ผ่านการทำให้ บริสุทธิ์ แต่จะมีสีปนน้ำตาลอ่อนเมื่อผ่านกระบวนการทางความร้อน ในขณะที่ยางสังเคราะห์ ไอโซปรีนจะให้ผลตรงกันข้าม คือ จะยังคงความไม่มีสีไว้แม้ว่าจะผ่านกระบวนการทางความร้อน อย่างไรก็ตามยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์" แสดงสมบัติการประสานรอยรั่วที่ดีกว่ายางธรรมชาติที่ ไม่ได้ผ่านการทำให้บริสุทธิ์และยางสังเคราะห์ไอโซปรีน |
| บรรณานุกรม | : |
สุพรรนิภา นิ่มสุวรรณ . (2542). การศึกษาการวัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์และสมบัติที่ได้ของยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุพรรนิภา นิ่มสุวรรณ . 2542. "การศึกษาการวัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์และสมบัติที่ได้ของยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์"".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สุพรรนิภา นิ่มสุวรรณ . "การศึกษาการวัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์และสมบัติที่ได้ของยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์"."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2542. Print. สุพรรนิภา นิ่มสุวรรณ . การศึกษาการวัลคาไนซ์ด้วยเปอร์ออกไซด์และสมบัติที่ได้ของยางธรรมชาติ "บริสุทธิ์". กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2542.
|
