วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้คือ การหาความสัมพันธ์ระหว่างศูนย์กลางควบคุม การใช้ภาษาและศูนย์กลางควบคุมการเคลื่อนไหวส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย (เช่น แขน และขา) เพื่อที่จะพัฒนาวิธีการใหม่ที่เป็นไปได้ในการชี้ตำแหน่งศูนย์กลางควบคุมการใช้ ภาษา อาสาสมัครในการศึกษาครั้งนี้เป็นนักเรียนจำนวน 70 คน (อายุระหว่าง 15-20 ปี) ถูกแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มตามความถนัดของมือ (30 คนถนัดมือขวา,25 คนถนัดมือซ้าย และ 15 คนถนัดมือทั้งสองข้าง) การทดสอบประกอบด้วย 2 ชุด 1) การอ่านอย่างเดียวและการ การอ่านพร้อมกับการเคาะนิ้วมือและนิ้วเท้าร่วมด้วยในภาวะการมองภาพเต็ม, การมองภาพ ครึ่งซีกด้านขวา และการมองภาพครึ่งซีกด้านซ้าย 2) การนับตัวเลขอย่างเดียวและการนับ ตัวเลขพร้อมกับการเคาะนิ้วมือและนิ้วเท้าร่วมด้วย ผลการศึกษาปรากฎว่าในภาวะการมอง ภาพเต็ม (สัญญาณภาษาไปที่สมองทั้งสองซีก) และการมองภาพครึ่งซีกด้านขวา (สัญญาณภาษา ส่วนใหญ่ไปที่สมองซีกซ้าย) อัตราการอ่านเพิ่มขึ้นในขณะที่อัตราการเคาะนิ้วพร้อม ๆ กับ การอ่านลดลง (การถูกรบกวนของการเคาะนิ้วมือข้างขวาจะเห็นได้ชัดเจนในภาวะการมอง ภาพเต็ม) ในกลุ่มอาสาสมัครทุกกลุ่ม ในภาวะการมองภาพครึ่งซีกด้านซ้าย (สัญญาณภาษา ส่วนใหญ่ไปที่สมองซีกขวา) อัตราการอ่านลดลงและอัตราการเคาะนิ้วพร้อม ๆ กันกับการอ่าน ลดลงด้วยในอาสาสมัครทุกกลุ่ม สำหรับกลุ่มคนถนัดมือข้างขวา อัตราการนับตัวเลขลดลง เมื่อ นับตัวเลขพร้อม ๆ กับการเคาะนิ้วเท้าทั้งสองข้าง (ทดสอบทีละข้าง) และอัตราการเคาะ นิ้วมือและนิ้วเท้าทั้งสองข้าง (ทดสอบทีละข้าง) ลดลง เมื่อนับตัวเลขพร้อมกันกับการเคาะ นิ้ว สำหรับคนถนัดมือข้างซ้าย อัตราการนับตัวเลขลดลงเมื่อนับตัวเลขพร้อมกับการเคาะ นิ้วเท้าข้างซ้ายอย่างเดียว และอัตราการเคาะนิ้วมือทั้งสองข้างลดลงเมื่อเคาะนิ้วพร้อม กันกับการนับตัวเลข สำหรับคนถนัดมือทั้งสองข้างอัตราการนับตัวเลขไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อ นับตัวเลขพร้อมกับการเคาะนิ้ว ในทางตรงกันข้ามอัตราการเคาะนิ้วมือทั้งสองข้างลดลง เมื่อนับตัวเลขพร้อมกับการเคาะนิ้ว ผลการศึกษาที่ได้แสดงว่าแบบแผนของการอ่านและการ นับตัวเลขกระทำปฏิกิริยาต่อกันกับการเคาะนิ้วมือและนิ้วเท้าทั้งสองข้างคล้ายคลึงกัน อย่างมากระหว่างอาสาสมัครทั้งสามกลุ่ม น่าจะสรุปได้ว่า กลุ่มอาสาสมัครที่ถนัดมือขวา ถนัดมือซ้าย และถนัดมือทั้งสองข้างในการศึกษาครั้งนี้ การอยู่ข้างใดข้างหนึ่งของศูนย์กลาง ควบคุมการใช้ภาษาอาจจะมีตำแหน่งอยู่ในสมองซีกซ้ายเป็นส่วนใหญ่ ข้อสรุปความเห็น เบื้องต้นนี้ยังคงมีความจำเป็นที่จะต้องทำวิจัยให้สมบูรณ์ขึ้นโดยศึกษาเปรียบเทียบความ สัมพันธ์กันของแบบแผนของการกระทำปฏิกิริยาต่อกันเหล่านี้ด้วยวิธีการทางตรงที่ใช้บ่งชี้ ตำแหน่งของศูนย์กลางการควบคุมการใช้ภาษา อย่างเช่น PET scan และ Wada Test ของกลุ่มอาสาสมัครทุกกลุ่มในอนาคตต่อไป