การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อทราบถึงสภาพแวดล้อมในทัณฑสถาน เพื่อศึกษาถึง ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการกระทำความผิดซ้ำในคดียาเสพติด และเพื่อเป็นข้อเสนอแนะ แนวทางการแก้ไขการกระทำความผิดซ้ำในคดียาเสพติดของผู้ต้องขังในทัณฑสถานบำบัดพิเศษ ภาคกลาง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ต้องขังคดียาเสพติดของจำนวน 440 คน เครื่องมือที่ใช้ใน การเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามแบบเลือกตอบและเติมคำ ใช้สถิติการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการวิจัย พบว่า คดียาเสพติดที่กระทำผิดครั้งแรกและครั้งนี้ของผู้ต้องขังส่วนใหญ่ คือความผิด ข้อหาจำหน่ายยาเสพติด สาเหตุที่กระทำผิดซ้ำหลังพ้นโทษจำคุกไปแล้วของผู้ต้องขัง ส่วนใหญ่เนื่องจากถูกเพื่อนหรือคนรู้จักชักชวนให้กระทำผิด ประเภทยาเสพติดที่ได้รับโทษ ครั้งนี้คือ ส่วนใหญ่เสพยาบ้า ระยะเวลาที่ผู้ต้องขังกระทำผิดครั้งก่อนกับครั้งนี้ โดยเฉลี่ย ห่างกัน 12 เดือน โดยการกระทำผิดครั้งก่อนถูกลงโทษจำคุกโดยเฉลี่ยเป็นเวลา 34 เดือน ส่วนครั้งนี้ถูกลงโทษจำคุกโดยเฉลี่ยเป็นเวลา 49 เดือน หลังจากพ้นโทษแล้วส่วนใหญ่ตัดสินใจ ไม่กลับมาเสพอย่างเด็ดขาด ผู้ต้องขังส่วนมากมีความคาดหวังว่า หลังจากได้รับการปลดปล่อย ผู้ต้องขังต้องการให้ญาติพี่น้องในครอบครัวให้ความรัก ความเข้าใจและให้อภัย มีงานทำเป็น หลักฐานแน่นอน สังคมยอมรับและรัฐช่วยเหลือโดยการสงเคราะห์ ภายหลังปล่อย ตามลำดับ สำหรับผลการศึกษาปัจจัยความสัมพันธ์ต่อการกระทำความผิดซ้ำของผู้ต้องขังในทัณฑสถานบำบัด พิเศษภาคกลาง พบว่า ปัจจัยส่วนตัว ได้แก่ ผู้ต้องขังที่มีระดับอายุและอาชีพ ปัจจัยทางสังคมและครอบครัว ได้แก่ เพื่อนสนิท การประกอบอาชีพของบิดามารดา และความสัมพันธ์ระหว่างบิดามารดา การขาดแคลนปัจจัยพื้นฐาน ได้แก่ การรักษาพยาบาลของครอบครัว และปัจจัยด้านสภาพแวดล้อม ในทัณฑสถานที่ต้องขังในครั้งก่อน ได้แก่ ผู้ต้องขังที่มีความคิดถึงครอบครัวขณะต้องขัง และ มีการปรับตัวในทัณฑสถานในขณะต้องขังครั้งก่อนต่างกัน มีช่วงระยะห่างของการกระทำความผิด ซ้ำกับการกระทำความผิดครั้งก่อนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ข้อเสนอแนะในการป้องกันการกระทำผิดซ้ำของผู้ต้องขังในคดียาเสพติด คือ ครอบครัว ควรให้ความสนใจ ดูแลเอาใจใส่ ให้อภัยและหมั่นมาเยี่ยมเยียน ในขณะต้องขังควรให้กำลังใจ เพื่อให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นและให้คำแนะนำในการเลือกคบเพื่อนภายหลังการปลดปล่อย สำหรับ กรมราชทัณฑ์ควรจะมีมาตรการเชิงบวกในทัณฑสถาน เช่น การฝึกอาชีพให้สอดคล้องกับความต้องการ ของสังคม การมีโครงการแก้ไขบำบัดร่วมกับชุมชน