เชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ เป็นสาเหตุก่อโรคติดเชื้อทางระบบทางเดินหายใจเฉียบพลัน การวินิจฉัยโรคติดเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ ยังเป็นเป็นเรื่องยากและเป็นปัญหา ในการศึกษา ครั้งนี้จึงได้พัฒนาวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส เพื่อตรวจหาดีเอ็นเอของเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ ในสิ่งส่งตรวจ คือ จากลำคอ โพรงจมูก และเสมหะ ในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) ที่มีอาการทางระบบทางเดินหายใจเฉียบพลัน และใช้วิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส และวิธีการตรวจทางน้ำเหลือง คือ วิธี enzyme-linked immunosorbent (ELISA) และ วิธี microimmunofluorescent (MIF) มาใช้ในการวินิจฉัย การติดเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ แบบ เฉียบพลัน และศึกษาบทบาทการติดเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ ในผู้ป่วย COPD ที่มีอาการทาง ระบบทางเดินหายใจเฉียบพลัน ปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรสรอบในใช้ primers ลำดับเบสแของ 16s rRNA ยีน ปฏิกิริยา ลูกโซ่โพลีเมอเรสที่พัฒนาขึ้นมาจะมีความไว และความจำเพาะต่อการตรวจหาเชื้อ ความไวของ ปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรสนี้สามารถตรวจหาเชื้อได้ที่ปริมาณ 0.005 IFU/ml ซึ่งมีความไว 1,000 เท่า เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีการเพาะเลี้ยงเชี้อ ส่วนความจำเพาะทำการทดสอบกับดี เอ็นเอของเชื้อ ~iMoraxella catarrhalis, Haemophilus influenzae~i และ ~iStreptoccous pneumoniae~i พบว่า primers ไม่ขยาย DNA ของเชื้อเหล่านี้ นำมาตรวจหาเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ ดีเอ็นเอ ในกลุ่มผู้ป่วย COPD ที่มีอาการทางระบบทางเดินหายใจเฉียบพลัน พบร้อยละ 40.2 และพบเพียงร้อยละ 6.7 ในกลุ่มคนปรกติ พบว่าในสิ่งส่งตรวจมาจากลำคอ สามารถพบเชื้อได้ บ่อยมากกว่าในเสมหะ และในโพรงจมูก อัตราการพบเชื้อระหว่างผู้ป่วย COPD ที่มีอาการของ common cold, influenza-like illness และ acute exacerbation ไม่ต่างกัน วิธีการตรวจทางน้ำเหลืองทั้งสองวิธี ในผู้ป่วย COPD ที่มีอาการทางระบบทางเดินหายใจ เฉียบพลัน พบว่าการตรวจโดยใช้วิธี ELISA หาแอนติบอดิต่อ IgG และ IgA มีความไวสูงแต่ แอนติบอดิต่อ IgM มีความไวต่ำ เมื่อเปรียบเทียบกับวิธี MIF ความชุกของ IgG IgM และ IgA แอนติบอดิต่อเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ ในเลือดระยะฟื้นจากโรคพบเป็น 85.5%, 4.5%, 88.7% ตามลำดับทั้งความถี่และค่ากลางของ cut of index (COI) ของแอนติบอดิต่อ IgG ของผู้ป่วย COPD ทั้งที่มีและไม่มีอาการทางระบบทางเดินหายใจเฉียบพลันมีค่าสูงกว่ากลุ่มควบคุมในขณะ ที่ความถี่ของแอนติบอดิต่อ IgA เฉพาะในผู้ป่วย COPD ที่มีอาการจะมีค่าสูงกว่าในกลุ่ม ควบคุมทั้งสองกลุ่มแสดงถึงเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ อาจมีบทบาทสำคัญต่อการก่อโรคระบบทาง เดินหายใจ ในผู้ป่วย COPD วิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส และวิธีการตรวจทางน้ำเหลือง ควรใช้ควบคู่กันในการ ตรวจวินิจฉัยโรคติดเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ เมื่อใช้วิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส และ/ หรือ วิธี MIF พบการติดเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ แบบเฉียบพลัน 69.6% ในผู้ป่วย COPD ที่มีอาการทางระบบทางเดินหายใจเฉียบพลัน อัตราการติดเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ ตรวจด้วย วิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส พบร้อยละ 56.5 มากกว่าวิธี MIF ซึ่งพบร้อยละ 37.0% ความไว ของการตรวจวินิจฉัยโรคด้วยวิธีปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส เป็นร้อยละ 81.3 และด้วยวิธี MIF เป็นร้อยละ 53.1 ELISA-IgG COI(+,ณ)2.5 และ IgA COI(+,ณ)3 เป็นค่าที่นำมาวินิจฉัย เพื่อตรวจหาการติดเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ แบบเฉียบพลัน ในผู้ป่วย COPD ได้ กล่าวโดย สรุปเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ อาจเป็นสาเหตุก่อโรคระบบทางเดินหายใจเฉียบพลันในผู้ป่วย COPD โดยการวินิจฉัยการติดเชื้อคลามัยเดีย นิวโมนิอิ ที่เป็นสาเหตุก่อโรคควรจะใช้วิธี ปฏิกิริยาลูกโซ่โพลีเมอเรส และวิธีการตรวจทางน้ำเหลืองร่วมกัน อย่างไรก็ดีวิธีปฏิกิริยา ลูกโซ่โพลีเมอเรสสามารถตรวจพบเชื้อได้มากกว่าวิธี MIF