การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการฝึกกีฬาต่อสมรรถภาพของปอดในเด็ก และวัยรุ่นไทยที่มีสุขภาพดี โดยทำการศึกษาในนักเรียนชายอายุระหว่าง 12-17 ปี เป็น นักเรียนที่ฝึกกีฬา 107 คน และไม่ได้ฝึกกีฬา 80 คน จากโรงเรียนกีฬาสุพรรณบุรี และ โรงเรียนที่อยู่บริเวณใกล้เคียงจังหวัดเดียวกันตามลำดับ โดยนักเรียนที่ฝึกกีฬาได้รับการ ฝึกกีฬาประมาณ 21 ชั่วโมงต่อสัปดาห์เพิ่มขึ้นจากชั่วโมงเรียนพลศึกษา ในขณะที่นักเรียน ที่ไม่ได้ฝึกกีฬามีกิจกรรมออกกำลังกายเฉพาะชั่วโมงเรียนพลศึกษาในโรงเรียน นักเรียน แต่ละคนได้รับการวัดความจุปอด และปริมาตรอกกาศที่หายใจออกเร็วและแรงที่สุดใน 1 วินาทีแรก รวมถึงการวัดส่วนสูง น้ำหนัก และสมรรถภาพกาย (ที่อัตราการเต้นของหัวใจ 170 ครั้ง/นาที) นักเรียนทั้ง 2 กลุ่มที่มีค่าเฉลี่ยอายุ น้ำหนัก และส่วนสูงใกล้เคียงกัน พบว่าความจุปอดและประมาตรอากาศที่หายใจออกเร็วและแรงที่สุดใน 1 วินาที เปลี่ยนแปลง ตามอายุและพบว่ามีความสัมพันธ์กับส่วนสูงและน้ำหนัก กลุ่มที่ได้รับการฝึกกีฬา มีสมรรถภาพกาย (ที่อัตราการเต้นของหัวใจ 170 ครั้ง/นาที) สูงกว่ากลุ่มที่ ไม่ได้ฝึกกีฬา โดยเปรียบเทียบในช่วงอายุเดียวกัน นอกจากนี้ยังพบว่าในกลุ่มที่ ได้รับการฝึกกีฬา ผู้ที่ฝึกกีฬาว่ายน้ำและฟุตบอล ก็มีสมรรถภาพกายสูงกว่ากลุ่มที่ ได้รับการฝึกกีฬาอื่น ๆ ในนักเรียนแต่ละกลุ่มสมรรถพาพทางกายและสมรรถภาพ ปอดมีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์ของทั้งสมรรถภาพ ทางกายและสมรรถภาพปอดหลังจากตัดอิทธิพลของขนาดร่างกายพบว่ามีความสัมพันธ์ กันเฉพาะในกลุ่มนักเรียนที่ฝึกกีฬา การเปรียบเทียบผลการศึกษาความสัมพันธ์ของ รูปร่างและสมรรถภาพปอดของเด็กไทยกับเชื้อชาติอื่น ๆ เช่น จีน และอินเดีย พบว่า เด็กไทยในการศึกษาครั้งนี้มีสมรรถภาพอยู่ระหว่างจีนและอินเดีย โดยจีนมีสมรรถภาพ สูงสุด ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าโปรแกรมการฝึกกีฬาโดยโรงเรียนกีฬาจังหวัด สุพรรณบุรี ไม่มีผลต่อการเจริญเติบโต นักเรียนที่ได้รับการฝึกกีฬาว่ายน้ำและฟุตบอล มีสมรรถภาพกาย (ที่อัตราการเต้นของหัวใจ 170 ครั้ง/นาที) ในระดับใกล้เคียงกัน แต่ความแตกต่างของสมรรถภาพปอดบอกได้ว่าชนิดการฝึกกีฬามีผลต่อสมรรถภาพของปอด มากกว่าการเพิ่มขึ้นของการใช้ออกซิเจน ส่วนประสิทธิผลของการฝึกกีฬาโดยเฉพาะ อย่างยิ่งว่ายน้ำต่อสมรรถภาพของปอดในขณะที่เด็กกำลังเจริญเติบโต ในเด็กไทยเปรียบ เทียบกับต่างชาติยังไม่สามารถทราบได้