การวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อเป็นการประเมินความรู้ ทัศนคติ การรับรู้ อุปสรรคและความตั้งใจของเภสัชกรชุมชนต่อการบริบาลทางเภสัชกรรม รวมทั้งเป็นการศึกษา ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร และปัจจัยที่มีผลกระทบต่อตัวแปรเหล่านี้ โดยการวิจัยนี้มีกรอบ แนวคิดบนพื้นฐานของทฤษฎีพฤติกรรมที่ได้วางแผนและรูปแบบความสัมพันธ์ระหว่างความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติ แบบสอบถามได้ถูกสร้างขึ้น และได้ส่งไปยังเภสัชกรชุมชนทั่วประเทศ จำนวน 773 คน พบว่ามีแบบสอบถามตอบกลับมาจำนวน 328 ฉบับ คิดเป็นอัตราการตอบกลับ ร้อยละ 42.43 ซึ่งข้อมูลถูกวิเคราะห์โดยวิธีวิเคราะห์ถดถอยแบบพหุและการวิเคราะห์เส้นทาง มีเภสัชกรชุมชนมากถึงร้อยละ 30 ที่ไม่เคยได้ยินการบริบาลทางเภสัชกรรม และจากการ ศึกษาพบว่าเภสัชกรมีทัศนคติเชิงบวก และมีความรู้ ความตั้งใจต่อการบริบาลทางเภสัชกรรมใน ระดับที่ค่อนข้างสูง นอกจากนี้พบว่าเภสัชกรรับรู้ว่าการให้คำแนะนำด้านยามีความง่าย ในขณะ ที่การทำประวัติการใช้ยาของผู้ป่วย และการติดตามประเมินผลการใช้ยาพลับพบว่ามีความยาก ในการปฏิบัติ โดยอุปสรรคสำคัญต่อการบริบาลทางเภสัชกรรมคือ ภาระงาน เวลา และการเข้าถึง ข้อมูลของผู้ป่วย เมื่อพิจารณาถึงปัจจัยที่มีผลต่อตัวแปรเหล่านี้ พบว่าเภสัชกรรมที่ได้เข้าร่วม โครงการพัฒนาร้านยามีระดับความรู้ ทัศนคติ และความตั้งใจต่อการบริบาลทางเภสัชกรรมสูงกว่า เภสัชกรที่ไม่ได้เข้าร่วม ในทางตรงกันข้ามเภสัชกรที่มีอายุมากจะมีระดับของตัวแปรทั้งสาม ข้างต้นที่ต่ำกว่าเภสัชกรที่มีอายุน้อยกว่า และเภสัชกรที่มีผู้ช่วยจะรับรู้ว่าค่อนข้างง่ายในการ ให้การบริบาลทางเภสัชกรรม ความรู้ ทัศนคติ และการรับรู้การควบคุม เป็นตัวแปรที่กำหนดความตั้งใจของเภสัชกร ซึ่งทั้งความรู้และการรับรู้การควบคุมมีผลทั้งทางตรงและทางอ้อมโดยผ่านทางทัศนคติ และพบว่า การรับรู้การควบคุมเป็นตัวแปรสำคัญที่สุดที่กำหนดความตั้งใจ จากผลการศึกษานี้จึงมีความจำเป็น ที่จะต้องทำโครงการที่ช่วยเภสัชกรชุมชนในการประเมินสภาวะแวดล้อมของร้านตนและแบบแผน การปฏิบัติที่เหมาะสม รวมทั้งโครงการที่มุ่งเพิ่มพูนความรู้ความเข้าใจของเภสัชกรชุมชนต่อการ บริบาลทางเภสัชกรรม