การวิจัยกึ่งทดลองครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้ลวดโค้ง ร่วมกับที่ยึด ต่อการป้องกันการเลื่อนหลุดของท่อหลอดลมคอในทารกแรกเกิด โดยเปรียบเทียบอุบัติการณ์ การเกิดท่อหลอดลมคอเลื่อนหลุดระหว่างกลุ่มทดลอง ซึ่งได้รับการใช้ลวดโค้งร่วมกับที่ยึด ผสมผสานกับการดูแลตามปรกติ และกลุ่มควบคุมซึ่งได้รับการดูแลตามปรกติเพียงอย่างเดียว ผู้วิจัยเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง โดยแบ่งเป็น 2 ชั้นภูมิ คือ ทารกคลอด ครบกำหนดและทารกคลอดก่อนกำหนด หลังจากนั้นจึงสุ่มเข้ากลุ่มทุกๆ 2 ราย รายแรกจะถูก สุ่มเข้าอยู่ในกลุ่มควบคุม หรือกลุ่มทดลอง รายที่ 2 จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่เหลือ (โดย อัตโนมัติ) ทำการศึกษาในหอผู้ป่วยหนักกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลพระปกเกล้า จังหวัด จันทบุรี ในช่วงเดือนมิถุนายน 2543 ถึงเดือนตุลาคม 2543 มีตัวอย่างในการวิจัยทั้งหมด 62 ราย อยู่ในกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 31 ราย และมีจำนวนวันของการใส่ท่อ หลอดลมคอ (patient intubated days) 157 PID และ 242 PID ตามลำดับ ซึ่งใน การศึกษาครั้งนี้มีตัวอย่างที่เข้าสู่การศึกษาซ้ำ 8 ราย การวิเคราะห์ข้อมูลใช้โปรแกรม EPI-INFO ในการประเมินผลของการใช้ลวดโค้งและที่ยึดต่อการป้องกันการเลื่อนหลุดของ ท่อหลอดลมคอ ผลการศึกษาอุบัติการณ์การเกิดท่อหลอดลมคอเลื่อนหลุด วัดเป็นจำนวนครั้งต่อ 100 วัน ของการใส่ท่อหลอดลมคอพบว่า ทารกกลุ่มที่ได้รับการใช้ลวดโค้งร่วมกับที่ยึดผสมผสานกับการ ดูแลตามปรกติ มีอุบัติการณ์การเกิดท่อหลอดลมเลื่อนหลุด 1.65 (accidental extubations/ 100 patient intubated days) ต่ำกว่าในทารกกลุ่มที่ได้รับการดูแลตามปรกติเพียงอย่างเดียว ซึ่งมีอุบัติการณ์การเกิดท่อหลอดลมคอเลื่อนหลุด 9.55 (accidental extubations/100 patient intubated days) โดยมี relative rate เท่ากับ 0.17 (95%CI0.06-0.52 accidental extubation/100PID) และพบว่าการใช้ลวดโค้งและที่ยึดผสมผสานกับการดูแล ตามปรกติ สามารถป้องกันการเกิดท่อหลอดลมคอเลื่อนหลุดได้ 82.70%(95%CI47.87%-94.26%) ผลการศึกษาครั้งนี้ ทำให้เพิ่มทางเลือกสำหรับการใช้วิธีป้องกันการเกิดท่อหลอดลมคอ เลื่อนหลุดในทารกแรกเกิด โดยการใช้อุปกรณ์ที่ประดิษฐ์จากวัสดุที่หาง่ายและราคาถูก นอกจากนี้ ยังเป็นส่วนหนึ่งของแนวทางการพัฒนาคุณภาพงานบริการด้านสุขภาพต่อไป