ในปัจจุบันสุขภาพของประชาชนไทยมีการเปลี่ยนแปลงเนื่องมาจากการพัฒนาเทคโนโลยี และ การติดต่อสื่อสารคมนาคม ทำให้มีผลกระทบต่อวิถีชีวิต และสภาวะสุขภาพของประชาชน ปัญหาสุขภาพ ส่วนใหญ่มาจากปัญหาสังคม สิ่งแวดล้อม และพฤติกรรมเสี่ยง วัตถุประสงค์การวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างสภาวะสุขภาพ การควบคุมตนเอง แรงสนับสนุนทางสังคม ความพึงพอใจในการปฏิบัติงานกับพฤติกรรมการป้องกันสุขภาพของพนักงานรักษา ความสะอาด และเปรียบเทียบพฤติกรรมการป้องกันสุขภาพของพนักงานรักษาความสะอาดที่มีสภาวะสุขภาพ การควบคุมตนเอง แรงสนับสนุนทางสังคมและความพึงพอใจในการปฏิบัติงานแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่าง เป็นพนักงานรักษาความสะอาด จำนวน 242 คน การเลือกกลุ่มตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน การเก็บข้อมูลโดยการตรวจร่างกายและสัมภาษณ์ การสัมภาษณ์ประกอบด้วยข้อมูล 6 ส่วน คือ ข้อมูล ส่วนบุคคล ข้อมูลสภาวะสุขภาพ การควบคุมตนเอง แรงสนับสนุนทางสังคม ความพึงพอใจในการปฏิบัติงาน และพฤติกรรมการป้องกันสุขภาพ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติสัมพันธ์เพียร์สัน และวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว ผลการศึกษาพบว่า พนักงานรักษาความสะอาด ร้อยละ 90.5 มีสภาวะสุขภาพเสี่ยงต่อการเกิด โรค ร้อยละ 49.6 มีการควบคุมตนเองอยู่ในระดับปานกลางและระดับต่ำ ร้อยละ 69.0 ได้รับแรง สนับสนุนทางสังคมอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 52.9 มีความพึงพอใจในการปฏิบัติงานอยู่ในระดับสูง และ ร้อยละ 53.7 มีพฤติกรรมการป้องกันสุขภาพอยู่ในระดับสูง สภาวะสุขภาพไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรม การป้องกันสุขภาพ การควบคุมตนเอง แรงสนับสนุนทางสังคม และความพึงพอใจในการปฏิบัติงาน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันสุขภาพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 พนักงานรักษา ความสะอาดที่มีสภาวะสุขภาพแตกต่างกัน มีพฤติกรรมการป้องกันสุขภาพโดยรวมไม่แตกต่างกัน พนักงาน รักษาความสะอาดที่มีการควบคุมตนเอง ได้รับแรงสนับสนุนทางสังคม และมีความพึงพอใจในการปฏิบัติงาน แตกต่างกัน มีพฤติกรรมการป้องกันสุขภาพโดยรวมแตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ข้อเสนอแนะ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรมีมาตรการเพื่อให้พนักงานรักษาความสะอาดได้รับการ ตรวจสุขภาพประจำปีทุกปี สนับสนุนอุปกรณ์ป้องกันอันตราย ให้แก่พนักงานรักษาความสะอาดอย่างเพียงพอ พยาบาลสาธารณสุขควรดำเนินการให้สุขศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมการป้องกันสุขภาพแก่พนักงานรักษาความ สะอาด