ได้มีรายงานว่า ยาต้านมะเร็งส่วนใหญ่ออกฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์ มะเร็งโดยใช้กลไกเหนี่ยวนำให้เซลล์ตายแบบ apoptosis นอกจากนี้สารที่ออกฤทธิ์ผ่าน ไมโครทิวบูลเท่านั้นที่จะฆ่าเซลล์มะเร็งโดยไปยับยั้งการทำงานของโปรตีนบีซีแอล-ทู ใน ขณะที่ทำการค้นคว้าหาสารที่มีฤทธิ์ต้านเซลล์มะเร็งจากสารสกัดจากพืชเมืองร้อน ได้พบ สารบริสุทธิ์ วีอาร์-3623 หรือ 5,3(+,ข)-ไดไฮดรอกซี-3,6,7,4(+,ข) เพนตะเมทธอกซีฟลาโวน ซึ่งสกัดจากส่วนของใบและกิ่งของต้นการ์ดิเสีย ออบทูซิโฟเลีย สามารถออกฤทธิ์ยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งของคนแบบจำเพาะ โดยพบว่าสารนี้ จับบนทิวบูลินที่ตำแหน่งเดียวกับโคลชีซีนทำให้ขัดขวางกลไกการยับยั้งการเจริญเติบโต ของเซลล์มะเร็งของสารวีอาร์-3623 ว่าผ่านกระบวนการ apoptosis หรือไม่ โดยใช้เซลล์ มะเร็งปอดของคนเป็นต้นแบบ เซลล์มะเร็งได้รับ วีอาร์-3623 ที่ความเข้มข้น 1,5 และ 10 เท่า ของ ค่า GI(,50) เป็นเวลา 3-72 ชั่วโมง โดยใช้เซลล์มะเร็งที่ได้รับยาโคลชีซิน ที่ความเข้มข้น 5 เท่าของค่า GI(,50) เป็นตัวควบคุมเชิงบวก ลักษณะเซลล์ที่ตายแบบ apoptosis หลังจากได้รับยาสามารถสังเกตเห็นได้ด้วยตาเปล่าภายใต้กล้องจุลทัศน์และจาก การย้อมนิวเคลียสด้วยดีเอพีไอ พบว่าโคชีซีนและ วีอาร์-3623 ที่ความเข้มข้น 10 เท่า ของค่า GI(,50) สามารถทำให้เซลล์มะเร็งปอดตายแบบ apoptosis ได้ โดยมีการตาย สูงสุดที่ 24 ชั่วโมง หลังจากได้รับสารคิดเป็นร้อยละ 59 และ 51 ตามลำดับ และทำให้ เกิดการแตกของดีเอ็นเอซึ่งเห็นเป็นลักษณะของขั้นบันไดบน agarose gel ที่เวลา 48 ชั่วโมงหลังจากได้รับสาร นอกจากนี้ผลการศึกษาโปรตีนบีซีแอล-ทู ด้วยเวสเทอร์นบรอต พบว่า โคลชีซีนที่ความเข้มข้น 5 เท่าของค่า GI(,50) สามารถทำให้เกิดฟอสโฟรีเลชั่น ของโปรตีนบีซีแอล-ทูได้ตั้งแต่ 24 ชั่วโมงหลังจากได้รับสาร แต่สารวีอาร์-3623 ไม่ทำ ให้เกิดฟอสโฟรีเลชั่นของโปรตีนบีซีแอล-ทู ที่ทุกความเข้มข้นของสารและเวลาที่ใช้ทดลอง ผลการศึกษาวิจัยครั้งนี้จึงอาจสรุปได้ว่า วีอาร์-3623 สามารถทำให้เซลล์เเพาะเลี้ยง มะเร็งปอดตายแบบ apoptosis ซึ่งขึ้นอยู่กับขนาดของสารที่ใช้และเวลาที่ทำการทดลอง แต่เป็นกลไกที่ต่างจากโคลชีซีน ซึ่งกลไกการเกิด apoptosis ที่แน่นอนโดยสารนี้ยังไม่ สามารถทราบได้จากการทดลองนี้ ต้องทำการศึกษาและวิจัยต่อไป