ได้ศึกษาศักยภาพในการก่อกลายพันธุ์ของน้ำที่เหลือจากการผลิตโมโนโซเดียมกลูตาเมท (ผงชูรส) และผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากปฏิกิริยาไนโตรเซชั่น (ผลิตภัณฑ์ที่เกิดระหว่างสารเคมีกับ เกลือไนไตรท) โดยวิธี Ames ~iSalmonella~i mutagenicity test (preincubation technique) และวิธี SMART ผลการทดสอบฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์โดยใช้ Ames test ซึ่งใช้แบคทีเรีย ~iSalmonella typhimurium~i สายพันธุ์ TA98 และ TA100 โดยไม่มีสารกระตุ้นการออก ฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ และโดยใช้แมลงหวี่ในวิธี SMART พบว่าน้ำที่เหลือจากการผลิตโมโนโซเดียม กลูตาเมท (น้ำ BX) ทุกตัวอย่างไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์โดยตรงต่อแบคทีเรียทั้งสายพันธ์ TA98 และ TA100 และต่อแมลงหวี่ในวิธี SMART อย่างไรก็ตามเมื่อนำน้ำที่เหลือจากการผลิตโมโนโซเดียม กลูตาเมทมาทำปฏิกิริยากับเกลือโซเดียมไนไตรท์ (500 mM) ภายใต้สภาวะที่เป็นกรด (pH3.0-3.4) พบว่า ทุกตัวอย่างมีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ต่อแบคทีเรียทั้ง 2 สายพันธุ์ และมีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ใน TA100 สูงกว่า TA98 แต่เมื่อนำน้ำ BX มาทดสอบในแมลงหวี่ (SMART) กลับไม่พบฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ ในช่วงขนาดที่ทดสอบ ได้นำน้ำ BX มาศึกษาผลต่อฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ของอะมิโนพัยรีนที่ทำปฏิกิริยา กับเกลือไนไตรทโดยตรงและอะมิโนพัยรีนที่ทำปฏิกิริยากับไนไตรทไปแล้ว 4 ชั่วโมง โดยวิธี Ames พบว่าทุกตัวอย่างมีผลทำให้เกิดฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ของอะมิโนพัยรีนที่ทำปฏิกิริยากับไนไตรทโดยตรง เพิ่มขึ้นทั้งสายพันธุ์ TA98 และ TA100 และมีผลทำให้อะมิโนพัยรีนที่ทำปฏิกิริยากับเกลือ ไนไตรทไปแล้ว 4 ชั่วโมงเกิดฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์เพิ่มขึ้นในสายพันธุ์ TA98 แต่ฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ ที่เพิ่มขึ้นมีฤทธิ์น้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกัน ตัวอย่างที่ทำปฏิกิริยากับอะมิโนพัยรีนที่ทำ ปฏิกิริยากับเกลือไนไตรทโดยตรง และเกิด Partial killing effect เมื่อทดสอบ โดยใช้สายพันธุ์ TA100 นอกจากนี้ยังพบว่าเมื่อนำน้ำ BX ไปทดสอบฤทธิ์ยับยั้งการก่อกายพันธ์ของ urethane ซึ่งเป็น promutagen ปรากฎว่าน้ำที่เหลือจากการผลิตโมโนโซเดียมกลูตาเมทสามารถลด ฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ของ urethane อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ