การศึกษาการทำกิจกรรมของผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลันในระยะหกสัปดาห์แรก ภายหลังออกจากโรงพยาบาล และความสัมพันธ์ระหว่างการทำกิจกรรม ปัจจัยทางด้านร่างกาย ปัจจัยส่วนบุคคล และการสนับสนุนทางสังคม โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจ ตายเฉียบพลัน จำนวน 30 คน การเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสัมภาษณ์การทำกิจกรรม ซึ่งการเก็บ ข้อมูลเป็น 4 ระยะ ได้แก่ ก่อนผู้ป่วยออกจากโรงพยาบาล และการเยี่ยมบ้านในสัปดาห์ที่ 1, 3, และ 6 หลังออกจากโรงพยาบาล แสดงผล และการวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้การแจกแจง ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และหาความสัมพันธ์ระหว่างการทำ กิจกรรม และปัจจัยทางด้านร่างกาย ปัจจัยส่วนบุคคล และการสนับสนุนทางสังคม โดย chi-square ผลการวิจัยพบว่า ในระหว่าง 6 สัปดาห์ หลังออกจากโรงพยาบาล ผู้ป่วยกล้ามเนื้อหัวใจ มีการทำกิจกรรมไม่เหมาะสม โดย ในสัปดาห์ที่ 1 และ 3 ลักษณะการทำกิจกรรมของผู้ป่วยทำให้ เกิดความเสี่ยงต่ออาการกล้ามเนื้อหัวใจตายซ้ำ ในสัปดาห์ที่ 6 การทำกิจกรรมก่อให้เกิด ความเสี่ยงต่ออาการร่างกายเสื่อมสภาพ โดยผู้ป่วยมีอาการเจ็บหน้าอก ร้อยละ 26.7-40 และ อาการเหนื่อย ร้อยละ 60-80 ภายหลังหรือระหว่างการทำกิจกรรม อายุ และการสนับสนุนทาง สังคมมีความสัมพันธ์กับการทำกิจกรรม ในสัปดาห์ที่ 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.05) จากการศึกษา ทีมสุขภาพพึงตระหนักถึงการทำกิจกรรมภายหลังการเตรียมผู้ป่วยก่อนออก จากโรงพยาบาลเป็นสิ่งสำคัญ ที่จะทำให้เกิดการฟื้นฟู หรืออันตรายต่อสุขภาพผู้ป่วย การ เตรียมผู้ป่วยก่อนออกจากโรงพยาบาลต้องมีการให้ข้อมูลที่ชัดเจน บนพื้นฐานความเข้าใจของ ลักษณะที่อยู่อาศัย และการสนับสนุนทางสังคม เช่น ผู้ดูแลที่บ้าน รวมทั้งพึงตระหนักถึง ปัญหาเฉพาะกลุ่ม เช่น กลุ่มวัยทำงาน กลุ่มผู้สูงอายุ และกลุ่มผู้หญิง ที่ต้องจัดทำ กิจกรรมให้เหมาะสมกับวิถีชีวิตความเป็นอยู่