การศึกษาวิจัยนี้ ใช้รูปแบบการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพแบบชาติพันธุ์วรรณนา ซึ่งเป็นการศึกษา เฉพาะกรณี และการศึกษาวิจัยเชิงพรรณนา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับวัฒนธรรม ทางเพศ การรับรู้ความเสี่ยงและพฤติกรรมเสี่ยงต่อการติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ของวัยรุ่นหญิง เขตเมืองภายใต้บริบทของสังคมและวัฒนธรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ กลุ่มตัวอย่างเป็นวัยรุ่นหญิง ที่กำลังศึกษาระดับอาชีวศึกษาและเพิ่งจบการศึกษาระดับอาชีวศึกษา อายุระหว่าง 15-24 ปี การศึกษาเชิงชาติพันธุ์วรรณนา ได้เก็บข้อมูลจากนักเรียนอาชีวศึกษาหญิงที่พักอยู่ในหอพักของเอกชน โดยวิธีการสัมภาษณ์ผู้รู้ การสัมภาษณ์เจาะลึก การสังเกต การสังเกตแบบมีส่วนร่วมเกี่ยวกับวิถีชีวิต นักเรียนที่พักอาศัยในหอพัก การสนทนากลุ่ม การศึกษาติดตามกรณีตัวอย่าง และการศึกษาทะเบียน ประวัติผู้ป่วย ใช้เวลาเก็บข้อมูลนาน 9 เดือน ผู้ให้ข้อมูลจำนวนทั้งหมด 18 คน ผลการศึกษาพบว่า วัยรุ่นหญิงให้ความหมายของเพศสัมพันธ์ มีความหมายที่หลากหลายและ ซับซ้อน ซึ่งหมายถึง ความรัก ชอบพอ เป็นกำลังใจ ความสุข การตอบสนองความต้องการทางเพศ การคาดหวังที่จะแต่งงานมีครอบครัว ตลอดจนหมายถึงเพศสัมพันธ์จากการถูกข่มขืนหรือถูกล่วง ละเมิดทางเพศ และการมีเพศสัมพันธ์เพื่อแลกเปลี่ยนกับเงิน สิ่งของ การศึกษาพบว่าวัยรุ่นหญิง มีการรับรู้ความเสี่ยงต่อการติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์จากคู่นอนอยู่ในระดับต่ำ เนื่องจากความ ไว้วางใจแฟนและคนรักของตน แต่มีการรับรู้ความเสี่ยงทางสังคมค่อนข้างสูง ได้แก่ ความเสี่ยงจาก สูญเสียคนรักหากปฏิเสธการมีเพศสัมพันธ์กับแฟน และการถูกล่วงล้ำทางเพศ พฤติกรรมเสี่ยง ทางเพศที่พบ ได้แก่ การไม่ใช้ถุงยางอนามัยและใช้ถุงยางไม่สม่ำเสมอ การถูกข่มขืน และการมีคู่นอน จำนวนหลายคน การศึกษาได้อธิบายถึงบริบททางสังคมและวัฒนธรรม ซึ่งได้แก่ วัฒนธรรมทางเพศ วิถีชีวิต สถานการณ์เสี่ยง และการรับรู้ความเสี่ยงที่ส่งผลต่อพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศของวัยรุ่นหญิง ผลการวิจัยนี้นำไปสู่ข้อเสนอแนะในการให้สุขศึกษาที่มีความไวทางวัฒนธรรมเฉพาะกลุ่ม ได้แก่ การรณรงค์อย่างเข้มข้นเกี่ยวกับการปรับเปลี่ยนค่านิยมเรื่องความไว้วางใจ ทำให้ไม่ใช้ถุงยางอนามัย กับคู่นอนทั้งวัยรุ่นหญิงและชาย การเพิ่มทักษะการต่อรองทางเพศแก่วัยรุ่นหญิง ซึ่งจะช่วยลดความ เสี่ยงต่อการติดโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ทุกชนิดในกลุ่มวัยรุ่นหญิงได้