การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาวิจัยเชิงสำมะโน ซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการ บริโภคอาหารของนักเรียนวัยรุ่นพื้นฐานคหกรรมศาสตร์ ในเขตกรุงเทพมหานคร แผนกวิชาอาหารและ โภชนาการ โดยใช้แบบสอบถามความถี่อาหารบริโภคกึ่งปริมาณ และการศึกษาเปรียบเทียบปริมาณ พลังงานและสารอาหารที่ได้รับจากการประเมินด้วยแบบสอบถามความถี่อาหารบริโภคกึ่งปริมาณ กับการบันทึกอาหารบริโภคเป็นเวลา 3 วัน กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนที่มีอายุระหว่าง 15-19 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้น ปวช. 1-3 สังกัดวิทยาลัยอาชีวศึกษา ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 186 คน โดยใช้แบบสอบถามความถี่อาหารบริโภคกึ่งปริมาณซึ่งประกอบด้วยรายการอาหาร 171 รายการ แบบสัมภาษณ์ข้อมูลทั่วไปและข้อมูลเกี่ยวกับแบบแผนการบริโภคของนักเรียน ผลการศึกษาพบว่าแบบแผนการบริโภคของนักเรียนวัยรุ่นพื้นฐานคหกรรมศาสตร์ แผนกวิชา อาหารและโภชนาการ ส่วนใหญ่บริโภคอาหารมื้อเช้าเป็นบางครั้ง บริโภคอาหารมื้อกลางวันและ มื้อเย็นทุกวันชนิดของอาหารที่นิยมบริโภคซึ่งมีความถี่สูงสุดใน 10 อันดับแรก ได้แก่ ข้าว สวย น้ำอัดลม ก๋วยเตี๋ยวน้ำ-แห้ง ขนมกรุบกรอบ เครื่องดื่มที่มีน้ำตาล หมูไม่ติดมันทอด ไข่เจียว ส้มเขียวหวาน ลูกอม-ทอฟฟี่และไข่ดาว ค่าเฉลี่ยของพลังงานและสารอาหารที่ได้รับจาก แบบบันทึกอาหารบริโภคมากกว่าการใช้แบบสอบถามความถี่อาหารบริโภคกึ่งปริมาณ อย่างไม่มีนัย สำคัญทางสถิติ ยกเว้น โปรตีน ไขมัน เหล็ก วิตามินเอและไนอาซิน ที่แตกต่างกันอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ค่าสัมประสิทธ์สหสัมพันธ์มีความสัมพันธ์กันทั้งในเชิงบวกและ เชิงลบอยู่ในช่วง (-0.144) ถึง 0.587 มีสัดส่วนการกระจายของพลังงานจากสารอาหารโปรตีน คาร์โบไฮเดรตและ ไขมัน คือ ร้อยละ 11.06 61.89 และ 27.05 ตามลำดับ การได้รับพลังงานและ สารอาหารของนักเรียนวัยรุ่นส่วนใหญ่ได้รับในปริมาณที่น้อยกว่าร้อยละ 67 ของปริมาณที่ควร ได้รับ ยกเว้น วิตามินซี ในการศึกษาครั้งนี้การใช้แบบสอบถามความถี่อาหารบริโภคกึ่งปริมาณ ในการศึกษาการบริโภคอาหารของนักเรียนวัยรุ่นพื้นฐาน คหกรรมศาสตร์ ในเขตกรุงเทพมหานคร สอดคล้องกันกับการบันทึกอาหารบริโภค ซึ่งมีความน่าเชื่อถือได้ในระดับหนึ่ง